Komende tijd komt het erop aan. In de polder. In 't kabinet. In de Kamer. Dwars door verworvenheden heen. Dwars door heilige huisjes heen. Dwars door makkelijke oppositie heen. Om land en economie met elan en gemeenschapszin weer voor te sorteren op een toekomst voor oud én jong. >

En die verantwoordelijkheid bestaat er niet alleen in om plannen tegen te houden en de begroting compleet uit de hand te laten lopen. We geven immers te veel uit. En dat wordt erger. Dat betekent dus ook verantwoordelijkheid durven nemen voor dat wat niet leuk, maar wel nodig is. >

Dat vraagt leiderschap, stuurmanskunst en een antenne voor parlement en samenleving bij het kabinet. En om verantwoordelijkheidsbesef zonder onmogelijke blokkades bij de 150 gekozen parlementariërs. >

Het maakt de parlementaire democratie interessanter. Geen dichtgetimmerde akkoorden. Geen coalitie versus oppositie. Invloed voor veel meer partijen en kiezers dan in vroeger tijden. Maar dan moet het ook ergens toe gaan leiden en geen oeverloze geldverslindende formatie worden. >

Een minderheidskabinet is in een versplinterd politiek landschap waarin rechts de meerderheid niet heeft, links al helemaal niet en het midden ook al niet, immers geen gekke uitkomst van de laatste verkiezingsuitslag. En waarschijnlijk ook niet van de volgende verkiezingsuitslag. >

De komende weken komt het erop aan of het minderheidskabinet nog enigszins daadkrachtig en succesvol kan worden of niet. Aan de @christenunie.bsky.social zal het niet liggen. Niet omdat we van het kabinet houden, wel omdat we van ons land houden. 🧵

🙏🏼🙏🏼

🙏🏼🙏🏼

🙏🏼🙏🏼