Vanuit zijn werk in de archiefwereld heeft Schut oog voor de historische context waarin voetbalclubs zich ontwikkelen. Eerder publiceerde hij verschillende artikelen over de mijnstreek rond Lens. Met Lens, de mijn en de bal brengt hij die interesse samen in zijn eerste boek.

Die eerste kennismaking groeide uit tot een bredere belangstelling voor de geschiedenis van Racing Club de Lens en de streek waarin de club is geworteld. De mijnbouw, het arbeidersleven en de sterke gemeenschapszin zijn nauw verweven met de identiteit van de club en haar supporters.

Ronald Schut (1966) bezoekt al ruim twintig jaar regelmatig Noord-Frankrijk. Zijn fascinatie voor Lens begon bij zijn eerste bezoek aan Stade Bollaert, waar de sfeer op de tribunes en de passie van de supporters indruk op hem maakten.

Onderweg komen mijnerfgoed, migratie, regionale identiteit en voetbalcultuur samen. Het resultaat is een boek over voetbal in een regio die het niet makkelijk heeft, maar iedere tegenslag te boven komt. Over clubs die meer zijn dan alleen een voetbalvereniging.

In Lens - de mijn en de bal gaat Ronald Schut op zoek naar het verhaal achter het voetbal in Noord-Frankrijk. Hij bezoekt profclubs en amateurverenigingen, stadions en sportvelden. Hij spreekt met supporters en kijkt naar de bewogen geschiedenis van clubs en plaatsen.

De mijnbouwcultuur komt naar voren in Stade Bollaert, waar de supporters van Racing Club de Lens haar blijven uitdragen. De club en haar supporters zijn het boegbeeld van de regio en hebben aanzien in heel het land.

Frankrijk is een voetballand. Wie dat wil begrijpen, moet naar het noorden. In de streek rond Lens komen mijnbouw en voetbalcultuur samen. De steenkoolwinning drukte zijn stempel op de regio èn op het voetbal. Een invloed die, ondanks de sluiting van de mijnen, nog altijd zichtbaar is.