𝐄𝐬𝐭𝐞𝐥𝐥𝐞 𝐇𝐚𝐝𝐥𝐞𝐢𝐠𝐡・เอสเทล แฮดลีย์
| 25 y.o. | 44/156 | เจ้าหน้าที่พิเศษ .✦ ݁˖
Co, Role - DM 24/7
✦ Doc : https://docs.google.com/document/d/1P7_EEH3iiRjIZ36HrwU3aNg2aPLfjG28aQCUR4s05gU/edit?usp=drivesdk
✦ Account for #DAV_Commu
pfp - Eit

@dav-estelle.bsky.social
𝐄𝐬𝐭𝐞𝐥𝐥𝐞 𝐇𝐚𝐝𝐥𝐞𝐢𝐠𝐡・เอสเทล แฮดลีย์
| 25 y.o. | 44/156 | เจ้าหน้าที่พิเศษ .✦ ݁˖
Co, Role - DM 24/7
✦ Doc : https://docs.google.com/document/d/1P7_EEH3iiRjIZ36HrwU3aNg2aPLfjG28aQCUR4s05gU/edit?usp=drivesdk
✦ Account for #DAV_Commu
pfp - Eit
#DAV_TheLostOne l #Roleplay_DAV
โรลเปิด | แยกรูท
วันหยุดสุดสัปดาห์ สวนสาธารณะพาราไดซ์ เขตเวอร์มองค์ 10.00 น.
ท่ามกลางเหตุการณ์คนหาย เหล่าเจ้าหน้าที่ยังดูวุ่นวายกันแม้จะเป็นวันหยุด
อย่างไรก็ตาม สวนสาธารณะที่เป็นแหล่งรวมตัวก็ยังคงคึกคัก ภาพบรรยากาศที่เต็มไปด้วยผู้คนยังคงมีให้เห็นเหมือนปกติ
แต่ตาลุงที่นอนหัวทิ่มอยู่ข้างทางพร้อมแมวดำนั่งทับนี่น่าจะไม่ปกติ...
#Roleplay_DAV
โรลเปิด | แยกรูท
ช่วงเย็นวันสอบวันสุดท้าย | หน้าโรงเรียนเวอร์มองต์
โอลิเวอร์ถนัดซ้าย
ปกติเขียนหนังสือก็มีบ้างที่หมึกจะเลอะมือ
อนิจจัง วันนี้มันดันเลอะกว่าปกติเพราะปากกาหมึกแตก
“เฮ้อ—”
ถอนหายใจแผ่วเบา มือขวาดึงผ้าเช็ดหน้าที่คุณย่าเป็นคนปักมาถู ๆ ไปด้วยปวดใจไปด้วย ก็หมึกมันซักยากนี่
อย่างน้อยตอนนี้สอบเสร็จแล้วก็ไม่ต้องคอยเช็ดทั้งวันอีกแล้ว
#Roleplay_DAV
โรลปิด | @grimwell-dav.bsky.social
ราวหนึ่งปีก่อน | ทุ่งหญ้ากว้างในเขตแมคฮิลส์
อากาศอบอุ่นสบาย กลิ่นผืนหญ้าที่คุ้นเคย เสียงสัตว์ในฟาร์มที่ร้องกลางทุ่งหญ้า
เอลเลียนกลับมาแล้ว กลับมาถึงบ้านเกิดของตนที่ไม่ได้มาหลายเดือน แม้ในยามปกติเขาก็มักจะออกตัวช่วยงานคุณตาในฟาร์มมากกว่า
เว้นเสียแต่วันนี้
ที่ออกมานั่งวาดรูปเล่นตรงผืนหญ้า
"แหม เจซนี่ละก็" ยิ้มอารมณ์ดีรวบเก็บค่าตอบแทน คล้ายคุณปู่ของเขาตอนท่านอารมณ์ดีที่คุณย่าหอมแก้มอยู่นะ นี่ละนะความสุขของการได้รับและให้ และแล้ว ร้านอาหารหัวมุมถนนรูธวิลล์แห่งหนึ่งก็ดำเนินไปอย่างสงบสุขอีกวัน ── .✦ (ขอบคุณสำหรับรูทค้าบบ แกล้งเจซสนุกมาก ฮาา น่ารักก / เสียงร้องไห้คือแบบไหนนะคะ มีlinkมั้ยคะ <<อันนี้ไม่ได้แกล้ง อยากรู้จริงๆ55555)
#DAV_TheLostOne
-----------------------------------
[08.20]
เสียงประหลาดดังขึ้นในตู้เทเลพอร์ต เนื้อความเหมือนผู้พูดตัวน้อยกําลังขอความช่วยเหลืออยู่ อาจจะเกี่ยวข้องกับคดีหายตัวนั่น..
แต่...
มันเป็นเสียงของพวกเขาจริงๆหรอ..?
หรือเป็นเพียงแค่ผลข้างเคียงจากการนอนน้อยของนายตํารวจ?
-----------------------------------
(คะ ค๊าาาา!?!? 🤯 ว้ากกกกกกบ้านหาย น่ารักง่าาาาา แง่ง ๆๆๆ ༎ຶ‿༎ຶ ยืนด้วยละตัวจิ๋วเดียว(เตี้-) โอรย คนแถวนี้เชื่อใจไม่ดั้ย... แต่กู้ดลัคกับงานนะคะ!🥺🫳 //เอาล่ะ จังหวะนี้แหละ--)
หือ? เขานึกว่าส่วนใหญ่แล้วสุภาพสตรีไม่ชอบความลำบาก หรืออะไรที่เปรอะเปื้อนเสียอีก เจ้าตัวยังคงประหลาดใจกับคนอื่นแต่ไม่ใช่ตัวเอง "ได้อยู่แล้วครับ" มีคนรู้จักไปด้วย ก็ดีกว่าไปเดทกับตำรวจลาดตระเวนเป็นไหนๆ── (ภาพเพื่อการสกิปเวลาา เลือกไปที่ไหนต่อก็ได้เลยน้า🥺/พ้มติดงานพ้มจะวาดน้อยลงจริงๆๆๆๆไม่ต้องกัวนะะ🥺)
“หยุดร้องได้แล้ว เดี๋ยวก็ขี้เหร่หรอก” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ พร้อมกับจ้องไปที่เด็กสาวเขม็ง แต่ชายหนุ่มคงหารู้ไม่ว่าในสายตาคนอื่นนั้น ท่าทางของเขาในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับอันธพาลที่กำลังหาเรื่องเด็กตัวเล็ก ๆ เลยสักนิด
#DAV_Events: #DAV_TheLostOne
[ 2026 Winter ] 4.33 AM At Ruthville
ลมสงบ แดดออก ความเหน็บหนาวกลายเป็นเพียงความเย็นสบายในวันที่เงียบสงบ
หญิงสาวเอาเอกสารเข้าไปส่งที่คณะ ระหว่างที่กำลังจะเดินกลับหอพัก สายตาของเธอก็พลันสบเข้ากับบางสิ่งบางอย่างบนถนนอีกครา..
ด้วยลางสังหรณ์ สัญชาตญาณ ความช่างสังเกต ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่นำพาเรียวขาให้ก้าวไป
•
#DAV_ShutdownVirmount
เสื้อโค้ตตัวสีมิ้นถูกสวมทับ ตั้งแต่เช้าแล้วที่เธอรู้สึกถึงความเปลี่ยนไปของการจราจร ผู้คนที่พากันขึ้นรถรางและการสันจรที่พากันดูติดขัดเสียหมด ..แต่ในตอนนี้เธอไม่มีเวลาให้คิดมากนัก
วิจัยในสองแขนและกระเป๋าหนังถูกถือไว้มั่น
เธอต้องรีบนำมันไปส่ง ...หากเลยวันนี้แล้วไม่ได้นำไปพรีเซนล่ะก็ เธอคงต้องรออีกหลายเดือนที่จะยื่นเรื่องให้กับมหาลัยได้อีกแน่ๆ
[ ก่อนเปิดร้าน @ร้านชาสมุนไพรและอุปกรณ์เวทมนตร์จิปาถะ เขตรูธวิลล์ | with @asher-dav.bsky.social ]
#Roleplay_DAV
[โรลเปิด][แยกรูท]
หลังเวลาเลิกงานชายหนุ่มตัวเล็กเดินไปซื้อดอกไม้ที่ร้านประจำเช่นทุกครั้ง เจ้าของร้านทั้งน่ารักและใจดีในราคาเท่าเดิมดอกไม้วันนี้กลับช่อโตขึ้นสามเท่า
อูรีเอลไม่ได้ปฏิเสธ แต่ก็ลืมคิดไปว่าตัวเองที่ตัวเท่านี้พอหอบดอกไม้หอบใหญ่เกินตัวก็มองอะไรแทบไม่เห็นแล้ว
ปึก!
นี่เป็นต้นขาที่ห้าที่เขาเอาหัวไปชน
"ขอโทษครับ.."เสียงขอโทษตอนนี้ของเขาเลยยิ่งเบาแสนเบานัก
แสงสว่างสไวมาพร้อมกับตัวเธอที่ถือไม้กายสิทธิ์ก้มย่อมองหาคนในโพรง ไม่นานก็ได้ยินเสียงเรียกจากผู้ประสบภัยดังขึ้นมา "บาดเจ็บรึเปล่าคะ?" ตะโกนลงไปถาม สายตากวาดวิเคราะห์ความสูงและความมั่นคงของบริเวณเบื้องล่าง "อย่าพึ่งขยับนะคะ เดี๋ยวฉันลงไป"
(ขออนุญาตมาแจมนะคะ หดหู่มาก😭) แม้ว่าจะไม่ใช่หน้าที่ความรับผิดชอบของเธอโดยตรง แต่เอสเทลก็ออกมาสำรวจหาเบาะแสของเด็กจากทั้งสองโรงเรียนเข่นกัน แต่ในขณะกำลังเดินผ่านบ้านร้างหลังหนึ่งในเขตรูธวิลล์นั้นเองก็มีเสียงโครมดังมาจากข้างในรวมถึงเสียงตะโกนขอความช่วยเหลือ ฝีเท้าเบารีบรุดเข้าไปในตัวอาคารอย่างระมัดระวังจนถึงหลุมขนาดใหญ่เกรงโครงสร้างไม้เก่าพวกนี้จะทลายลงเพิ่ม +
ในจังหว่ะเดียวกันเซนดริลลอนเองก็เดินผ่านมาด้วยความหัวเสีย หลังจากที่ตนเดินติดใบปลิวไปทั่ว แต่วันถัดมามันกลับถูกฉีกออกหมดเลย
(วันธรรมดาของไซม่อนที่อาบน้ำให้ม้าครับ)
꒰ #DAV_TheLostOne #Roleplay_DAV ꒱
[ โรลเปิด • แยกรูท • 18:35 น. • ณ สวนสาธารณะเขตเวอมองต์ ]
ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เงียบเหงา เปล่าเปลี่ยวและเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เพียงไม่กี่ชั่วโมงที่ข่าวการหายตัวของเด็กทั้งสองโรงเรียนแพร่กระจายไปทั่วทุกตรอกซอกซอยราวกับไฟลามทุ่ง บรรยากาศในเวอร์มองต์ก็มืดลงคล้ายว่าใครมาดับไฟแห่งความสุข
(มาจอยกันได้นะคะ ◜‿◝ ♡)
+
17.00 | เขตรูธวิลล์
โรลเปิด , แยกรูท
เขาเองก็ออกมาช่วยตามหาคนหายไม่ต่าง ถึงจะช่วยอะไรไม่ได้มากนักเพราะขาเขาก็ไม่ดีเท่าไหร่ เสียงกระทบไม้ค้ำดังเป็นระยะ เขายืนฟังคำบอกเล่าสักพัก ถึงได้เข้าไปสำรวจในบ้านหลังหนึ่ง
มองซ้าย มองขวา ไม่เห็นแม้แต่เงาใคร
แต่คล้ายทวยเทพอยากมีบททดสอบให้เขากระทันหัน
โครม!
พื้นยุบตัวลง
(ไม่เป็นไรเลยค่ะ🥺) "ครับ???" ถึงกับตอบทันควันเมื่อได้ยินจำนวนที่มหาศาลขนาดนั้นจนน่าตกใจ จนเขาเผลอขมวดคิ้วทีนึง "อะ ขออภัยครับ" "ผมแค่ตกใจนิดหน่อย" เขาที่เลี้ยงสุนัขแค่ตัวเดียวยังปวดหัวขนาดนี้ พอนึกภาพคุณกับรูมเมทอยู่กับแรคคูน8ตัวเขาก็ปวดหัวแทนซะเอง "แบบนั้นจะไม่วุ่นวายเอาหรอครับ"
[Story] #DAV_TheLostOne
ภาพของดอกไม้สีขาว บรรยากาศในเมือง ภาพของกลุ่มคน เสียงกระซิบของบทสวด สายตาของพ่อแม่
และน้ำตาของเด็กหญิงตัวเล็ก
· · ─ ·𖥸· ─ · ·
และในฐานะเจ้าหน้าที่บวกคนรู้จักคงจะปล่อยไปเฉย ๆ ไม่ได้ โดยยังไม่หันไปหาเจ้าของร้านขายผักเธอก็ว่าต่อ "แล้วก็ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันขอตามไปด้วยได้ไหมคะ?" (/ปรือตามอง อยู่ไม่ไหวๆ ที่นี่มันน่ากลัว🧍)