ออสการ์ที่เดินดุ่ม ๆ มาพร้อมโคล่าสองแก้วในมือไม่รู้เรื่องอะไรเลย จังหวะที่หย่อนตัวลงนั่งก็โดนจุ๊บออกสื่อซะแล้ว "แอ่ก--" ขนาดเสียงร้องตกใจยังดูตลกไม่น่ารักเหมือนคนอื่นเลยด้วยซ้ำ

"..ฉันเห็นคนทำเยอะก็เลยทำบ้าง แต่ไม่รู้จะวาดอะไรก็เลยวาดนาย" เธอพยายามอ้างนู้นนี้ให้ดูสมเหตุสมผล ในกล่องเหมือนจะเป็นแพนเค้กไก่ทอดราดซอสเผ็ด ไม่รู้นายจะกินได้หรือเปล่าแต่สำหรับเธอมันดูอร่อยดีก็ว่าจะกินด้วย ส่วนของหวานเป็นอัลมอนด์ช็อกโกแลต ลูกอมรสมะเขือเทศ และผลไม้แสตมเบอรี่กับลัฟวี่ เลือกกินได้ตามใจเลย

"อ๊ากกก รู้แล้วย่ะไอ้เวร!" หันไปชูนิ้วกลางใส่ด้วยความโมโห หน้าก็แดงจนแทบจะเป็นสีเดียวกับสีตา ไม่นานพอรู้ว่าคนมองตั้งมากมายก็รีบเดินหนีเข้าไปกับฝูงเพื่อนสาวแถวนั้นแทน ตัวจะละลายอยู่แล้ว!!

(ให้กินเลือด)

"หรืออถ้านายอยากเรียนคณะอื่น..ก็ลองศึกษาดู เผื่อเจออันที่ชอบ" "แต่ถ้าไม่ก็ใช้ชีวิตของนายเถอะ" เธอโบกปัด ๆ ก็พวกคนรวยชอบใช้ชีวิตสมถะเยอะแยะไป "ฉันพูดจริง ๆ "

มันอาจจะมาจากความไม่เข้าใจ อาจจะมาจากความสับสน หรือเป็นเพราะการเรียนไม่ใช่สิ่งที่เอเจชอบ ส่วนตัวเธอฟันธงว่าเอเจคงไม่ชอบการเรียนเฉย ๆ เพราะเท่าที่รู้จักแฟนหนุ่มมา..เขาไม่ได้โง่ เพราะงั้นจะให้บังคับมาเรียนมันก็.. "..เอาที่นายอยากเถอะ อย่าลำบากตัวเองเลย" "ถ้านายมีความฝันอยากจะเป็น CEO ฉันก็ปั้นนายได้ แต่ฉันขอหุ้น 90% จากของนายก็พอ" หัวเราะคิก ๆ +

ที่เธอมาเรียนก็เพื่อขัดเกลาสิ่งที่เธอไม่รู้ โลกใบนี้มีอีกมากมายที่เธอไม่เคยตั้งคำถาม การเรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์จึงเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตของเธอก้าวหน้าต่อ หากการเรียนไม่มีปัญหา นั่นแปลว่าเธอไม่รู้อะไรเลย เพราะงั้นในหัวเธอตอนนี้จึงไม่ค่อยเข้าใจนักว่า 'เรียนไม่เก่ง' ของเอเจคือยังไงกันแน่ ที่แน่ ๆ ต้นเหตุของคำว่าเรียนไม่เก่ง คงจะมาจากความไม่ถนัด +

"...ฉันไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลยนะ?" ที่นายโง่น่ะ "ตอนนี้ชีวิตเราก็ดูลงตัวดีนี่ ไม่ได้มีอะไรที่นายโง่เลย..ยกเว้นเรื่องเรียน ถึงฉันจะไม่เข้าใจก็เถอะว่ามันต่างจากการใช้ชีวิตยังไง" เธอกลอกตา รู้สึกว่าสิ่งที่เรียนก็เหมือนกับชีวิตที่ต้องเจอ เราแค่ต้องหาทางออกให้มันไม่ว่าจะเป็นภาษา ดนตรี บัญชี ธุรกิจ ขอแค่มีเหตุและผลก็สามารถผ่านมันไปได้ ถึงจริงๆ ด้านศิลปะและกีฬาจะเป็นอะไรที่เธอไม่ถนัดก็เถอะ +

ถ้าเอเจว่างั้น เธอก็ละตัวเข้าห้องทำงานไป (แล้วคืนนี้นายก้อจะได้รางวัล จบรูทได้เลย)

คนโดนจุ๊บแก้มจนชินเลยไม่ได้ว่าอะไร "ก็โอเค..ไม่ได้แย่?" พูดเสร็จก็เดินไปวางบนโต๊ะกินข้าวแล้วเปิดกล่องให้ดู ทั้งที่เป็นการกระทำแสนธรรมดาแต่หูทั้งสองข้างเธอกลับ..กระดิกแดง? "..ฉันทำแพนเค้กมาให้ด้วย" มันอยู่ด้านบนสุดเลย ถ้านายชะเง้อมาก็คงจะเห็นได้ง่าย ๆ นั่นแหละ

"แหงสิ นายชอบทำไม่ใช่เหรอ?" หลักฐานเห็นเต็มระเบียง ไหนจะภาพที่เอเจส่งมาให้อีก "ถ้านายไม่ชอบเรียนก็ไม่ต้องเรียนหรอกน่า..เชื่อฉันสิ" เธอว่าทั้งใบหน้าที่เริ่มจะดูกังวลนิด ๆ กับการตัดสินใจของเอเจ ถึงการมีใบปริญญามันจะเป็นสิ่งที่ทำให้ทางเดินในชีวิตง่ายขึ้นแต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะต้องมีนี่ "คิดมากเหรอ?"

"ฉันก็อยู่ห้องนี้ ไม่ได้ไปไหนสักหน่อย.." ยกมือไปบีบจมูกนายแล้วลุกขึ้น "ไว้เสร็จแล้วจะมาหา โอเคมั้ย?"

"เปล่า ฉันซื้อมาแล้วต่างหาก" ยกกล่องสีชมพูให้ดู "กินเลยมั้ย?"

(ไม่เอาผ้ามาห่อตุวหรอ สาวเขินจนตัวเปงมะเขือเทศละ555555)

(ฉันไม่ได้แข่ง—)

.. .... ...... "จริงเหรอ?" ออสการ์ดูตกใจกว่าที่คิด 'ชวนง่ายขนาดนี้เชียว...' ถึงจริง ๆ แล้วเธอจะเรียนคนเดียวแล้วปั้นให้ว่าที่สามีเป็น CEO ได้ตามต้องการก็เถอะ เพราะนั่น.. "..ไม่เป็นไรหรอก ฉันเรียนคนเดียวก็ได้" คือความต้องการของเธอ ไม่ใช่แองเจโล่ "ไว้นายมาเป็นคนสวนในมหาลัยเอาแล้วกัน" ถึงอย่างนั้นเธอก็อยากอยู่กับชายตรงหน้าให้นานขึ้นอยู่ดี ช่วงโปรโมชั่นรึไง?

"แน่นอน!" เขาเปิดฝาเครื่องอบผ้าออกแล้วจับผ้าข้างในตะกร้าใส่เข้าไปในนั้น "ฉันจะเรียน"

"ถ้านายให้เกรดฉันก็คงจะดี" เธอพูดก่อนยันตัวขึ้นจากอ้อมอกนาย ดูท่าเธอจะต้องไปทำงานจริง ๆ