(เอาฉันไปแขวน)

(คือมันก้)

(ใจเยอะมาก ฉันนั้นรักการมีเรือ)

(ฉายาจอน วันทองสิบใจ)

(ไม่ต้องเมชั่นกลับแล้วนะ พอ ฉันบ้า)

ฟฟ.. ฟฟฟฟฟ— จากรีแอคที่คาดไม่ถึงแบบนั้น ทำเอาเขาหลุดขำคิกคักขึ้นมาด้วยความเอ็นดู ใครจะไปนึกว่ากับเรื่องเล็กน้อยง่ายๆแค่นี้ก็ทำเจ้านกฟ้าเอาใจยากนี่ตกตะลึงได้ " เห.. ชอบหรอครับ? " หิมะไล่เรียงราย บริเวณรัศมีรอบตัวทั้งคู่มีแต่เกล็ดน้ำแข็งโปรยลงจากฟ้า " ผมสามารถสร้างเหตุการณ์อิงจากป้ายได้ครับ " " หิมะคือสร้างฤดูของมัน.. เพียงแค่คุณกดมันก็จะเกิด " " ถือซะว่าแอร์ส่วนตัวนะคะ "

(FAHHHH)

" ไม่ใช่ๆ ฟังก่อนสิคะ .." ใจร้อนซะจริง ยังไม่ได้อธิบายหรือสาธิตการใช้งานเลยด้วยซ้ำ งั้นก็ขอทดสอบมันเสียตอนนี้เลยแล้วกัน เขาใช้นิ้วเคาะลงบนสัญลักษณ์หนึ่งครั้ง บรรยากาศโดยรอบในระยะก็เปลี่ยนไป บนเหนือบริเวณสวนสาธารณะ พบเมฆเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วภายในขอบเขตที่มองไม่เห็น ราวกับพื้นที่ตรงนั้นถูกตัดแยกออกจากสภาพอากาศโดยรอบ จู่ๆก็มีหิมะตก.. แค่จุดพวกเขาอยู่สองตนเท่านั้น

ไม่มีทาง จนกว่าเธอจะยอมมอบตัว

สักครู่ก็หยิบบางอย่างจากข้างหลังตนเอง somehow ไม่รู้ว่ามันเข้าได้ไง แต่มันคือป้ายสีเหลืองข้าวหลามตัดรูป.. หิมะ ? " ป้ายหิมะ " " สวยมั้ย ผมทำมาไม่นานนี้เอง " สภาพมันดูใหม่สุดๆเหมือนพึ่งทำเมื่อวันสองวันก่อนเท่านั้นเอง " เห็นบอกไม่ชอบอากาศร้อนอยากตากแอร์เย็นๆ ผมเลยทำอันนี้มาให้ครับ " ขนาดของมันดูกะทัดรัด พอดีพอที่จะติดฝาผนังได้เลยด้วย

(อนาถชิบ54546546546546454) ถึงขั้นกับต้องตบมือกุมหัวเครียดอีกครั้ง เมื่อคนที่เขานัดมา กะว่าคงจะรู้เข็ดแล้ว ท้ายสุดก็ลงเอยแบบเดิมซึ่งหน้าเขา รอบก่อนที่ช่วยไปไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงสักนิด..... ไอนกนี่มีปีกไว้ประดับอ่อ " อยู่นี่ครับคุณเวล " เจ้าตัวลุกขึ้นยืน ออกจากชิงช้าเดินเข้ามาหา สภาพดูไม่จืดแบบนี้คงเอียนระอาตาย แต่ดิฉันทำหน้านิ่งเก่งค่ะ " ไม่ได้เจอพักนึงเลย สบายดีไหมครับ "

(ไม่ใช่ว้อย พูดอะไรมั่วๆๆๆ)

1 ปี และใช่ ฉันจะโผล่มาซ่อมให้

ว๊อดส์

ไม่

ถ้ามันดันไหม้หรือเสียหายเค้ารับแก้ไขน้า อิอิ