"ด้วยความยินดีอยู่แล้ว~" เขาหัวเราะคิกคักชอบใจ พลางใช้หางปุยของตัวเองปาดใต้คางรุ่นน้องหนุ่มไปทีก่อนจะหันหลังเดินจากไปพร้อมเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์ (ขอบคุณสำหรับโรลฟินๆคับ😇🙏 น้อนเป็นแมวอาจจะได้แค่พอกรุบกริบหนุบหนิบๆ🙇‍♂️)

"มิ๊ฮิ๊ฮี่~ ฉันรู้น่ารุ่นน้องที่น่ารัก~" "ฉันชักจะถูกใจนายแล้วสิ~" เขากดลากกรงเล็บลงมาจนเกิดแผลเหวอะ ก่อนที่จะถอนกรงเล็บออกจากใบหน้าหล่อเหลานั้น "ปกติฉันไม่ถูกใจใครง่ายๆ แต่นาย~ ถือเป็นกรณีพิเศษ" เขาแล่บลิ้นเลียปลายนิ้วที่ชุ่มเลือด ถ้าพี่ชายเขามาเห็นด้านนี้ของเขาเองก็แย่ไม่ต่างกัน "ถูกใจบาดแผลที่ฉันมอบให้มั้ยล่ะ~"

"นี่ไง~ เ ส พ สุ ข" เขาหัวเราะขึ้นมาด้วยความชอบใจ ก่อนที่กรงเล็บทั้งสิบจะตะปบเจาะเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่ายแน่นและกดลึก "ดูนายสิเลตัส~ นายไม่ต้องปิดบังฉันหรอกน่า~" "มองดูบาดแผลของนายสิ~ ดูความเจ็บปวดของนายซี่~" "ชอบใช่มั้ยล่ะ~ สีหน้ากับรอยยิ้มนายมันบอกทุกอย่าง ทุก อย่าง~" เขาขยับเข้าใกล้แล้วแล่บลิ้นสากเลียเลือดที่ไหลย้อยลงมา

"นายดูไม่ตกใจเท่าไหร่นะเลตัส~" เขาหัวเราะคิกคักเบาๆ ฝ่ามือนั้นลูบใบหน้าอีกฝ่ายเล็กน้อยให้ปลายเล็บนั้นขูดลากผ่านผิวหน้าที่ไม่อาจหุบยิ้มไม่ได้นั่น "สีหน้าที่ กำลังเสพสุข กับความเจ็บปวดนั่นไง~" จากเพียงปลายเล็บขูด เขาจงใจกดลึกให้บาดผิดจนหยดเลือดของอีกฝ่ายนั้นไหลลงมาตามนิ้ว

(งั้น ขออนุญาตินะคับ!!) "เห~ มาทำอะไรตรงนี้เหรอเลตัส~" ชายหนุ่มในรูปร่างสูง2เมตรนั้นเดินมาหยุดอยู่ข้างหลังอีกฝ่ายด้วยความเงียบงันด้วยฝีเท้าที่เบาดั่งแมว รอยยิ้มที่แสนขี้เล่นอันเป็นเอกลักษณ์ยังคงประดับบนใบหน้าไม่ต่างจากร่างแมวนัก "สีหน้าเมื่อกี้น่ะ ยอดเยี่ยมไปเลยนี่นา~"

(ชอบตัวละครเอนเนอร์จี้นี้ อยากแกงจังเลยคับ—😔)

(จี๊สสสส ทำไมรู้สึกชอบ—//เม้มปาก)

เขาที่เห็นอีกฝ่ายเคาะล่อเริ่มหันมาเปลี่ยนบทบาทจากผู้ถูกล่าเป็นผู้ล่าแทน เจ้าเหมียวหมอบลงโก่งตูดส่ายดุ๊กดิ๊ก แล้วกระโจนไล่ตะครุบ "ย๊าาาา~"

🩷🐱: เบื่อจังงะ...รอซซี่เบื่อ