(โห....เผลอไม่ได้เลยนะเนี่ย😭โดนแล้ว ไม่มีบ้านอยู่แล้ว 😔 เจอดีแน่😠)

(โหพี่ชายอย่า🥰)

เขามองทิชชู่สลับกับหน้าอีกฝ่ายก่อนจะรับมาแต่โดยดี "ขอบใจ..." เขาพูดในขณะนั่งอยู่บนหญ้าพลางเช็ดหน้า ก่อนจะชะงักไป "ไปไหน...?" เขาถามอย่างงง ไม่รู้ว่าตัวเองต้องกลับหอ หรืออะไร... "ถ้าจะกลับหอล่ะก็...คงอาจจะยังก่อน" เขานั่งขัดสมาธิหันหลังให้อย่างดื้อดึง

เขาเงยหน้าขึ้นมาจากไม้เบสบอล "มาตรงเวลาเหมือนกันนะเนี่ยเธอน่ะ..." เขาเอาไม้พาดไหล่ "ไม่เห็นต้องรีบเลย...ฉันเองก็ไม่ได้หนีไปไหนสักหน่อย..." เขายักไหล่มองอีกฝ่าย

งั้น... D

D ก็แล้วกัน... ฉันไม่ยอมพูดความจริงหรอก...

เขาเงียบไปครับนึง ก่อนจะดึงหมวกลงเล็กน้อย "ไม่ได้เปราะบางถึงขนาดนั้นหรอก...แต่ก็ใช่ว่าโดนกระแทกแล้วจะไม่ร้าว" เขายักไหล่ เขามองอีกฝ่าย "หันหน้าหนีทำไม...?" ถามอย่างสงสัยพยายามชะโงกมอง (เห้ย แก้แค้นด้วยความอ่อนโยนหรอไม่ได้น่าาา😭 ฉันไม่ยอม)

เขาหยุดให้แต่โดยดี "เฮอะ..." เขาส่งเสียงฟึดฟัด "สมน้ำหน้า..." เขาพูดอย่างมั่นใจที่ตัวเองสามารถพลิกมาชนะได้...มั้งนะ(?) "อย่างแกแค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ" เขากอดอ (ปาดหน้าเค้กไปก่อน🥰)

เขาเงียบไปเลย และเริ่มทำหน้าบูดใส่ เริ่มรู้ว่าตัวเองเถียงไม่ชนะจึง... ทุบๆ หลังอีกฝ่ายแทน แม้จะทุบเบาๆ "ไม่ใช่ทั้งคู่นั้นแหละ!"

เขาทำหน้าฉุนใส่ "จิ...โทษทีก็แล้วกันที่ฉันเป็นของโบราณ" เขานั่งหน้าบึ้งใส่อีกครั้ง เอามือซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ (พูดงี้ระวังตัวไว้เถอะ😠)

เขากอดอกเชิดหน้าอย่างสะใจ "เฮอะ...ก็สมควรโดนแล้ว" "ทำไมฉันต้องทำตัวน่ารักๆ เป็นตุ๊กตาตั้งโชว์ให้นายด้วยมิทราบ?" เขาชี้หน้าอีกฝ่าย "อยากได้ก็ไปหาซื้อตุ๊กตาเองสิ" ก่อนจะชี้ตัวเอง "ตัวนี้แพงโว้ยจะบอกให้" พูดอย่างมั่นใจ (โดนอะไร?! 😭 น่ากลัว //ระแวงๆ)

"ก็บอกว่าอย่ามายุ่งไง!" เขาทนไม่ไหวจึงงับมืออีกฝ่าย (โอ้ย ต่อยทำไม😔👊)

"อา—" เขาตกใจเล็กน้อยที่จู่ๆโดนสัมผัสกระทันหัน มองมืออีกฝ่าย "เห้ย! อะไรเนี่ย อย่ามายุ่งกับหัวฉันสิ!" เขาโวยวายทันที ซึ่งปกติเขาไม่เคยโวยวายมาก่อน เขาคว้ามืออีกฝ่ายทั้งสองข้างพยายามดันออก (คุณพรี่เริ่มก่อน🗿)

"ทำไมล่ะ ออกจะเหมาะจะตาย" มองหน้าอีกฝ่าย ก่อนจะพูด บลาๆ บลาๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร "ดูทำหน้าเข้าสิ... หน้าบึ้งคิ้วขมวดแบบนั้นไม่สมนายเลย~ หึหึๆ" เขาทำหน้าตาน่าหมั่นไส้ใส่อีกฝ่าย (เห็นรูปแล้วต้อง... //ลุกจากเตียง มานั่งวาดรูป🧍‍♂️)

เขามองอีกฝ่ายที่กำลังกินขนม "ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาน้อยสักหน่อย" เขาบ่นพึมพำพลางลูบแขนตังเองเบาๆ "ชื่อมีให้ ก็เรียกสิ..." "หรือว่า...ฉันเองก็ต้องเรียกแกว่า เจ้าตัวสวยแดงงงด้วยเหมือนกันดีมั้ย?" เขายิ้มมุมปากเบาๆ แซะเล็กๆ น้อยๆ พอเอาขำๆ

เขาเหลือบมองอีกฝ่ายและมองฟ้า เขาก้มลงหยิบถุงขนมออกมาเปิดทาน "เอาม่ะ..." ใบข้าวยื่นถุงให้ เขย่าถุงเบาๆ ก่อนจะหยิบอีกชิ้นเข้าปาก

เขาเหลือบมองตามอีกฝ่าย ก่อนจะปิดปากถึงไม่ให้อีกฝ่ายดู "ของส่วนตัวน่ะ ไม่มีอะไรนอก" เขาพูดแบบนั้นแต่ข้างในถุง มีทั้งขนม ลูกอม ยาแก้ปวด แต่ส่วนใหญ่จะเป็นขนมมากว่า ช่วงนี้เขารู้สึกขาดน้ำตาล จึงซื้อแต่ของหวานมากิน "แล้วนายล่ะ...ออกมาสูบข้างนอกหรอ?" เขานั่งข้างๆ (อย่ามีรูปประกอบ ไม่ชอบ!!!💔🥰 //กดเซฟรูปๆ)