( นอนกก )

"...." /มอง ทำไมชื่อตัวเองเป็นแบบนั้นวะ /เหม่อ พูดไม่ได้กินไม่ได้ แกล้งข้าเรอะ 😭

( งื้อห์ )

เมื่ออีกฝ่ายตนเองพอที่จะเข้าใจตน ตนเองจึงพยักหน้ารัวๆราวกับว่าพยายามตอบกลับถึงความพิการของตนเอง เมื่อตนเองเห็นอีกฝ่ายส่ายหางตนเองจึงส่ายหางตอบบ้างเป็นการต้อนรับความเป็นมิตรด้วยการเลียนแบบท่าทางอย่างเป็นมิตร แต่เมื่ออีกฝ่ายถามตรงจุดตรงไปตรงมา หางที่ส่ายก็ค่อยๆเบาลงราวกับว่าดูหง๋อไปเลยแต่ดันไม่สามารถระบายอะไรได้มันก็จึงทำได้เพียงแค่มองไปทางอื่นแล้วเอาปีกสี่คู่ปิดใบหน้า

( เค้า ตาย . . .ขอ แก้ แค้น ได้ มั้ย )

เมื่อมันพบกับสิ่งเดียวที่มันยึดเกาะมาตลอดน้ำตาของมันก็ไหลเอ่อออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ปากที่ไม่สามารถเอ่ยคำที่ตรงไปตรงมา มีแต่เสียงคลื่นแสนเศร้าวนเวียนไปมา [ "ลืม" "ผล" "เล็ก" "ข้า" "ไม่" "ถูกต้อง" ] เหมือนมันพยายามที่จะใช้คลื่นเสียงประกอบเป็นคำบางอย่างที่ง่ายๆไม่ได้ศัพท์ราวกับเด็กน้อยกัดพูดและพยายามสื่อสาร เมื่อมันรู้สึกสั่นเทาจนทนไม่ไหว มันก็พุ่งตัวเองเข้าไปกอดพี่ที่พึ่งเดียวของตน...

( กรี้ด โรลตกหลล่นไม่แจ้งเตือน ขอดันไว้แปร๊ปนะคะ! )

มันค้างอยู่ท่านั้นไปสักพักก่อนที่จะสะบัดหน้ารัวๆเพื่อดึงตัวเองออกจากวังวนตกใจกับการกระทำไม่คาดคิดและแอบรู้สึกเขินเล็กน้อยจนถึงปานกลางเลยล่ะ ทำให้เจ้าตัวรีบเอาปีกทั้งสี่คู่มาปิดใบหน้าแล้วใช้มือสะบัดๆราวกับว่าตนไม่ได้เป็นอะไรเลย ".....(⸝⸝๑ ๑⸝⸝)" ส เสียอาการอย่างหนักเลยล่ะตอนนี้ ก่อนที่จะค่อยๆแง้มปีกตนเองมามองตาอีกฝ่ายก่อนที่จะลองยื่นมือให้เธออีกรอบเผื่อจะเริ่มต้นใหม่ได้...??

มันชะงักเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายมองเห็นนี่หว่าก็เลยค่อยๆลดมือลงไปแบบว่าเก้อๆเก้ๆกังๆ ตัวกึกๆ แต่พออีกฝ่ายแนะนำตัวเองตนก็ได้แต่พยักหน้า แต่ปัญหาก็คงจะเป็นที่ว่าตนเองไม่สามารถพูดตอบกลับอะไรได้เนี่ยสิ แล้วภาษามือก็ไม่เป็นด้วย?! "....('' ° ° )" และชื่อของมันก็ไม่ได้จะใบ้กันง่ายๆด้วยสิ...มันจึงทำเพียงแค่โค้งให้อีกฝ่ายเบาๆ เป็นการตอบรับ หวังว่าตนจะดูไม่หยิ่งนะ.....

ปีกของมันขยายเล็กน้อยราวกับว่าจะมองผู้คนตรงหน้าก่อนที่จะค่อยๆเอาปีกทั้งสี่ปิดใบหน้าแล้วหันหน้าไปหาอีกฝ่ายแบบนั้นแทน "......" มันมองไปที่มือของตนเองอย่างเงียบเชียบอาจจะเพราะว่ามันพูดไม่ได้และอีกฝ่ายอาจจะไม่รู้ตนเลยใช้นิ้ววางคั่นตรงที่ควรเป็นปากราวกับ 'shhh' พลางส่ายหัวไปมาราวกับว่าพูดไม่ได้ แทนที่จะตอบคำถามของอีกฝ่ายตรงๆ อาจจะเพราะว่าไม่ค่อยได้เจอเลยไม่กล้าตอบไปตรงๆ

เมื่อมัค่อยๆถูกลูบหัวทำให้ปลุกบางอย่างในใจของมันขึ้นมา ถึงจะไม่สามารถส่งเสียงเหมือนใครอื่นได้แต่มันก็รู้สึกอบอุ่นใจอย่างมาก มันชอบให้ถูกโอ๋ อาจจะเพราะตลอดมามันไม่เคยมีพ่อแม่คอยเลี้ยงดู และเกิดมาพร้อมหน้าที่ที่ต้องดูแลคนอื่น ทำให้การที่ถูกดูแลเล็กๆน้อยๆ คือความอบอุ่นที่ไม่เคยมีใครได้รับมาก่อน "....." หยาดน้ำตาเย็นๆที่ตัดกับความอุ่นของร่ายหายตนเองก็ค่อยๆเอ่อออกมาจนห้ามไม่อยู่

พอพูดไปแบบั้นมันเหมือนจะเก็ตแต่ก็ไม่เก็ตในเวลาเดียวกันก่อนที่จะชี้ที่ตัวเองสลับกับอีกฝ่ายว่า ตนเองก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรนะถ้าจะมองมาแบบนั้น ถ-ถูกจุดประสงค์มั้ยนะ เพราะสำหรับเนทูริมแล้วถ้ารู้จักกันก็ถือว่าใกล้ชิดกันมั้ยนะ?? "....(;‘• •`; )" มุขแป้กซะละ มันคงจะคิดว่ามันต้องพยายามเข้าใจมุขอีกฝ่ายให้เจ็บใจเล่นด้วยมั้ยหว่า แต่ปล่อยเขาเก้อแบบนี้ก็สนุกดีเหมือนแกล้งเขากลับไปในตัว

มันที่ยื่นมือรอหวังว่าอีกฝ่ายจะรับมือตนเองแล้วตนจะประทับจูบที่ฝ่ามือก็หยุดชะงักเมื่ออีกฝ่ายโน้มตัวลงไปประทับริมฝีปากที่ตรงหน้าผากของตนทำให้ดวงตานับสิบบนปีกเบิกกว้างออกมาพลางสะดุ้งโหยงเล็กน้อย ".....?!" เพราะอาจจะไม่คาดคิดถึงสถานการณ์นี้มันจึงอ้ำๆอึ้งๆจนทำอะไรไม่ถูกแทน ยิ่งกว่าถูกสาปให้เป็นหินเสียอีก แต่หางของมันดูสะบัดไปมาราวกับชอบใจแปลกๆ

มันทำได้เพียงเลื่อนตาไปหาอีกฝ่ายช้าๆและนิ่งเรียบแบบนั้น เพราะว่ามันพูดไม่ได้ก็เลยไม่ได้เอ่ยคำใดใดออกไป มันมองสภาพร่างอีกฝ่ายพลางคิดในใจ 'เธอมองเห็นมั้ยนะ?' มันก็เลยแรนด้อมทำท่าชูสองนิ้วขึ้นมาเทสระบบซะเลยเพราะว่าไม่แน่ใจ ด้วยใบหน้านิ่งๆแบบนั้น แต่ถ้ามองไม่เห็นก็คงดี เพราะจะได้ไม่มีใครเห็นสภาพที่ดูไม่ดีของตนแบบนี้ สง่างามดั่งนางฟ้าแต่กลับฟูมฟายเหมือนเด็กแบบนี้ ไม่เห็นก็ดี

มันส่ายหัวเบาๆราวกับความความหนาวจากภายนอกไม่ค่อยทะลุถึงตัวมันเท่าไหร่ เรียกว่าอะไรดีล่ะ ค่อนที่จะเรียกหาคำพูดเสียไม่ได้ ตัวมันก็เลยเอามือของตนจับมือหนวดของอีกฝ่ายมาประคองไว้ในมือก่อนที่จะเอาทาบบนแก้มของตน ซึ่งมันค่อนข้างที่จะอุ่นมากๆ ราวๆ39องศา เพื่อสื่อว่าตัวมันไม่ได้หนาวเลย พลางหลับตาเบาๆรับรู้ถึงการสัมผัสราวกับว่ามันต้องการให้ถูกปลอบใจปรายๆ "...."

มันสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะรีบใช้ปีกเก็บงำใบหน้าของตนเอง มันไม่รู้จะเอายหรือสื่อสารอย่างไรให้เขาเข้าใจ จึงเพียงแค่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเศร้าสร้อยแบบนั้น มันมองไปรอบๆก่อนที่จะสังเกตว่าสะพานเป็นสะพานไม้จึงใช้นิ้วคมแกะเป็นตัวอักษรที่พอมองออกแต่ก็ดูทุลักทุเลเหมือนกัน [ Forgotten ] มันเขียนคำเดียว 'ถูกลืมเลือน' อาจจะเพราะไม่อยากจะไปทำลายข้าวของมหาลัยมากด้วยล่ะมั้ง

( หยั่มมายั่วส์ให้มร้าก 🔥🔥)

( ม๊วฟเรย ก้อนนุ่ม )