(ผปค.ขายหล่อไม่เป็น5655 เอาเป็นว่าจะเชียร์เพื่อนๆอยู่ห่างๆ(*^▽^*))

(ผปค.ขายหล่อไม่เป็น5655 เอาเป็นว่าจะเชียร์เพื่อนๆอยู่ห่างๆ(*^▽^*))
"ผะ...ผมก็ว่างั้น"
"ตะ...แต่ส่วนใหญ่ที่หอดำ ไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ แบบว่าส่วนใหญ่ทำกันไวมาก🤔"
"ครั้งล่าสุดที่ผมทำ ผมก็ดันไปทำให้ทาร์ตไข่เกิดมีชีวิตมา"
"ตอนแรกพวกมันมีขา ต่อมาพวกมันก็เริ่มวิ่งพล่านไปทั่วครัว หลังจากนั้นพอผ่านไปนานเข้า... พวกมันกลายพันธุ์😐"
ซินเงียบไปซักพักหนึ่ง
"อะ...เออ...ให้ผมช่วยหั่นด้วยได้มั้ย แบบว่า...ขะได้เสร็จไว ๆ "
ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังร้องไห้อยู่หน้าต่างห้องของอีกฝ่ายก็ส่งเสียงเเปลกๆ
*ครื่ด*
หน้าต่างถูกเปิดขึ้น
“ว่าไงร็อคชี่”
“โอเครึเปล่า”
เขาถามในขณะที่ยื่นถุงอะไรบางอย่างให้
#PreScareGame_MUC
ก็คงอร่อยดีอยู่หรอก ถ้าไอนั้นไม่..
/กัดฟันกร๊อดใส่ @johndoemuc.bsky.social
“ก็เลยต้องมาทำไอติมตอนกลางคืนแบบนี้ไงล่ะ!”
“แต่ว่านะ นายไม่คิดหรอว่าการทำครัวตอนกลางคืนแบบนี้มันก็สะดวกดี ไม่มีใครวุ่นวาย ไม่ต้องผลัดกันใช้กับใคร”
“อ..อ.. คือพี่ไม่ได้เป็นอะไ—!!?!??”
😳😵💫😵💫🚨
กำลังจะเช็ดน้ำที่ตัวเองสำลักเอง แต่พออีกฝ่ายเข้ามาช่วยเช็ดด้วยท่าทางแบบนั้น แถมยังเข้ามาคลอเคลียเหมือนที่ชอบทำตอนอยู่ในร่างก้อนอีก สติสตังก็เหมือนจะปลิวหายไปยิ่งกว่าเดิม
โอบแขนไว้รอบเอวอีกฝ่ายหลวมๆพร้อมกับก้มเอาหน้าซุกกับไหล่ลาดเพื่อซ่อนสีหน้าโง่ๆของตัวเอง พอตั้งสติได้ก็เงยหน้าขึ้นมา
(+)
เป็นอะไรที่แม้แต่หัวซื่อๆอย่างดัสค์ก็ยังสังเกต
🌆 "บ๊าย! ไว้เจอกันนะ!"
แต่เขากลับตีความผิดๆว่ามันเป็นการให้สเปซอีกคน
🏙️ "...โชคดีกับงานกีฬาครับ"
ในขณะที่ดอว์นมีแต่สีหน้าที่อ่านได้ยาก แต่คุณรู้จักเขาดีพอว่าเขาน่าจะรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่าง
แต่ไม่อาจอยู่ในสถานะที่จะห้ามมันได้...
แล้วทั้งคู่ก็โบกมือลาคุณ
(ขอบคุณรูทๆๆ อันต่อไปเปิดมะไหร่ก็ได้นะ- เอาที่ทางนั้นว่าง!)
“อืม…ขอบคุณที่เข้าใจนะ”
เขายังไม่กลับมาร่าเริ่มเหมือนก่อนหน้านี้เท่าไหร่นักแต่ก็กลับมาหั่นสตรอวเบอรี่ใส่ชามต่อโดยไม่ได้พูดสิ่งใด ทำให้เสียงเครื่องครัวนั้นดังกว่าทุกครั้ง
“หือ? อ้อเรื่องนั้น”
“พอดีว่าฉันทำข้อตกลงกับหัวหน้าแม่ครัวเอาไว้น่ะ ตอนกลางวันครัวนี้มันจะมีมอนใช้ตลอดใช่ไหมล่ะ ฉันก็เลยไปขอเขาใช้ตอนกลางคืนที่ไม่มีใครใช้แทน!”
+
ดัสค์หัวเราะแฮะๆๆตอนโดนลูบ
🏙️ "ครับๆ เชื่อแล้วครับพี่"
นี่ก็เออออตามไปเรียบร้อย-
🌆 "พอถึงตอนพี่แข่ง ทำให้เต็มที่เลยนะ!!"
ยกนิ้ว 👍 ให้
"เอ้ๆ บ้านม่วงสู้ตายเว้ยๆ"
"ถ้าแพ้ต้องให้ฉันเปลี่ยนบ้านม่วงเป็นพิพิธภัณฑ์อาณาจักรพืชเน้อออ~"
เห็นทุกคนดูเหนื่อยๆจากการแข่งและเชียร์
วันนี้ผมเลยตั้งใจเข้าครัวทำอาหารให้ทุกคนในบ้านHSSอย่างเต็มที่^^
“ความฝัน…ก็เอาสิ มันก็มีไว้ให้จริงจังตั้งแต่แรกแล้วนี้นะ ความฝันเนี้ย“
เมื่อเท็นพูดเสร็จก็หกำลังจะหันกลับไปเย็บผ้าตามเดิม แต่อีกฝ่ายก็ถามออกมาแล้วทำหน้าบ่องแบ้วใส่ตน ถึงปกติจะปฎิเสธอะไรแบบนี้ก็เถอะ แต่เจ้าเท็นงูเห็นว่า วันนี้อีกฝ่ายดูเส้าเป็นพิเศษเลยยอมอ่อนข้อให้
”เห้อออ!!— วันนี้วันเดียวนะ“
นั่งอยู่ข้าง ๆ ยัยเขียวพอดี พอโดนกล้องแพนมาหาเลยจัดให้หนึ่งช็อต💚🩷
"ถ้าไม่เจอพวกพี่ชูนิ้วศักดิ์สิทธิ์หรือเมาแล้วท้าต่อยปกติก็เป็นเด็กดีจะตาย"
โม้(?) ปกติดื้อแหละ
"ไว้วันแข่งจะรอเชียร์เลยน้า~"
( มาตัดชึ้บปิดโรล แล้วพี่ชนะจริง อย่างเท่ )
กี๊ดดดด!! ?
"อ่าว ไซเองเหยอ ไงๆ "
"ใช่ม้าๆ หอฉันออกแบบกันเจ่งมากเลย ชักอดใจรอดูของปีหน้าไม่ไหวล่ะชิ✨ "
มิ้วเห็นว่ามีแท่นบูชากบอยู่เลยเดินมาพร้อมกับเอามงกุฎดอกไม้ที่มิ้วทำเองและมาการองที่มิ้วไปขอพี่โอไรอ้อนมาวางถวายให้กับจ่าฝูงกบ 1 ชิ้น
"คุณกบฮะ! มาการองชิ้นสุดท้ายอร่อยมากเลยนะมิ้วพึ่งเคยกินครั้งแรกเลยมิ้วเอามาให้คุณกบนะ!"
"มิ้วขอให้คุณกบช่วยเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆมิ้วและบ้าน OK ด้วยนะฮะ! ^^"
พอมิ้วพูดเสร็จก็ยิ้มตาแป๋วแล้วเดินดึ๋งๆไปทำหน้าที่ของมิ้วต่อ
เห็นว่านั่งกันเรียบร้อยแล้วก็เลื่อนจานแซนวิชให้
"ค่อย ๆ กินนะ เริ่มจากอะไรย่อยง่าย ๆ ก่อน ถ้าไม่อิ่มเดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้เอง"
“ … ”
“ อื้ม ”
“ ไว้เจอกันนะ ”
“ ห้ามลืมมาล่ะ ”
เธอยิ้มหวานตาปิดให้พวกคุณ
“ ถ้างั้นวันนี้ก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะ ”
“ บ๊ายบาย ”
เธอเพียงแค่โบกมือให้ ไม่ได้เข้ามากอดหรือสัมผัสคุณอย่างที่ปกติมักทำแล้ว
?
การแข่งขันในวันนี้เหมือนจะมีคนถ่ายช็อตที่เฟียร์นแนะนำตัวบนเวทีทันด้วย!?
ตอนนี้รูปคงว่อนแล้ว อายจริงๆ
🪴: เฟียร์นเขินจัง ฮ่า ฮ่า