เขาเดินไปพร้อมกันกับคุอง พอถึงหน้าโรงยิมเมงุมิก็เอามือไขว้หลังด้วยท่าทีสบายๆ หันไปหาอีกฝ่าย "คงต้องแยกกันซะแล้วสิ" "ไว้เจอกันตอนเที่ยงนะคูจัง" ว่าจบเขาก็โบกมือให้คุองด้วยท่าทางร่าเริง ถอยหลังไปก้าวสองก้าวโดยที่ยังมองอีกฝ่ายอยู่ ตามด้วยชี้นิ้วกำชับ "ห้ามลืมนะ เจอกัน!"

"อ้าว เซมไปหรอกเหรอ" เขาหัวเราะแล้วพยักหน้าโบกมือให้กลับ "อื้อ ไว้เจอกันนะทจจังเซมไป"

(ก้บี๋น่าแกล้งช่วยไม่ได้🥰🤟)

"รบกวนอะไรเล่า เพื่อนกันก็ต้องกินข้าวด้วยกันสิ" เมงุมิส่งเสียงหัวเราะแล้วตบบ่าเพื่อนร่วมชั้น แต่ขนาดตัวทำให้กอดคอไม่ได้เมงุมิเลยโอบไหล่คุองแทน "หืม ใกล้ได้เวลาแล้วเหรอ? งั้นไปกันเถอะ" ว่าแล้วก็ผละออกมาเพราะถ้าเดินไปทั้งแบบนี้มันจะลำบากเอา เขาเดินนำไปสองสามก้าวก็หยุดรอเพื่อเดินไปพร้อมกัน

เมงุมิหัวเราะที่อีกฝ่ายเหมือนจะชิ่งหนี เขากะพริบตาปริบแม้ตาจะตี่จนมองไม่ออก แล้วแกว่งชิงช้าเบาๆ พลางตอบ "เคียวกะยูล่ะ" "เพิ่งเข้าปี1" ตอบเสร็จก็เว้นช่วงส่งยิ้มให้เป็นการรอฟังคำตอบจากคู่สนทนา

เมิน ยังไงก็จะเรียกคูจัง "จริงด้วย แวะไปหาตอนพักเที่ยงก็ได้นี่นา!" เมงุมิทึกทักเอาเองพร้อมกับดีดนิ้วเป๊าะเหมือนจะบอกว่านี่เป็นไอเดียที่ดีไม่น้อย แล้วก็หันมองคุอง "วันนี้กินมื้อเที่ยงด้วยกันเถอะ~!" "ตกลงนะ!"

(หึ้ย เราก็ไม่ใข่คนแปลกหน้าสักหน่อย😔)

( อย่าหลงไปเดินตามคนแปลกหน้านะ...)

"ห้องCน่ะ" "แย่จัง อดอยู่ห้องเดียวกับคูจังซะแล้ว" เขากอดอกเอียงคอแล้วเดินออกมาไม่ให้ขวางทางคนอื่นๆ ที่มาดูบอร์ด แถมยังพูดต่อด้วยท่าทางเสียดายไม่เลิก "ถ้าได้อยู่ห้องเดียวกันก็คงจะสนิทกันได้มากกว่านี้" แล้วก็หันไปถามความเห็นคู่สนทนา "เน้อ~ะ"

(มีเปียกๆนะ แลกกับไม่งับเลา)

เมงุมิพาคุองมาจนถึงบอร์ด เขายืนมองหาชื่อตัวเอง พักหนึ่งถึงจะมองเห็นว่าตัวเองอยู่ห้องไหน 1-C "อ๊ะ.." แต่มองไล่ลงไปในห้องเดียวกันเขากลับไม่เจอชื่อของคนข้างกาย "ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันแฮะ.." "คูจังอยู่ห้องไหนน่ะ?"

(ฮั่นแน่ ชอบให้ดื้อก็บอก🥴)

(คูจังเปงแมวนิ🤭)

(อะระ ดื้อแล้วน่ารักมั้ย)

(คนอะไรน่ารักจัง ป้าจิ้มแก้มหน่อย🥰👉)

" 'เมงุมิ' ต่างหาก 'คูจัง' " เขาไม่สนใจว่าจะถูกใช้คำสุภาพใส่แถมยังเถียงกลับไปอีก "เอาล่ะ ไปดูบอร์ดห้องกันเถอะ 'คูจัง'" แล้วก็ตัดจบด้วยการจูงอีกฝ่ายไปด้วยกันต่อ