ไอ้เหี้* เขามาอยู่ที่นี่ได้สองเดือน พอจะรู้ถึงความพิสดารแตกต่างจากเมืองหลวงของที่แห่งนี้นัก แต่ภาพตรงหน้า, ความรุนแรงแฟนตาซีอย่างกับนิยายสยองขวัญในชีวิตจริง, อย่างไรก็ไม่เคยชิน ขาก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างเงียบเชียบ, ทว่าสัตว์เลี้ยงที่เข้าอุ้มมาด้วยกลับไม่คิดเช่นนั้น มันกระพือปีก ส่งเสียงแผดร้อง ขณะขาสั้นๆวิ่งมาไล่จิกปอบในร่างเด็กน้อยราวกับห่านลืมกำพืด

(ไม่แอคทีฟ ยังหาเรื่องบอมกันเหรอครับ)

/หิวตอนตีหนึ่งครึ่ง /ลุกจากโต๊ะทำงานมาเปิดตู้เย็น /ไม่มีอะไรกิน /เวียงกฤษณาไม่มีตลาด24ชั่วโมงแบบกรุงเทพซะด้วย /พ่นลมหายใจ เขาเกลียดกรุงเทพเสียยิ่งกว่าอะไร แต่เรื่องมีของกินตลอดเวลาต้องให้เขาเลยจริงๆ /โต้รุ่งไปเดินตลาดเช้าดีมั้ยนะ

ก่อนโรยเม็ดสามสีลงไปให้ไอ้พวกปลาตะกละแย่งกันกินเองในบ่อ ดวงใจมองภาพนั้น, น่าขันที่เขากลับนึกถึงตนเอง สังคมชิงดีชิงเด่น, ผู้ที่ได้กินอาหารเม็ดคือผู้ที่พร้อมจะย่ำเหยียบทุกคนตามกฏของบริษัทแม้สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงแค่การเอาชีวิตรอด ย่ำเหยียบผู้คนนับร้อย, เป็นในวันนี้ที่ตัวเขาโดนถอดออกด้วยเหตุผลว่ามีคนที่ขึ้นไปได้สูงกว่า ดีแล้วที่ออกมา ถึงแม้จะบอกแบบนั้น แต่เขาก็รู้ดี ชีวิตมันไม่ง่ายเลย

04.00 | บ้านของดวงใจ กิจวัตรเช่นทุกวัน, ตื่นมาให้อาหารไก่ที่ร้องประท้วงขออาหารตั้งแต่เช้ามืดก่อนกลับไปซบฟูกเตียงสุดรักต่อ ระหว่างทาง ผิวน้ำจากบ่อปลาดุกกระเพื่อมขึ้นลง ปรากฏสิ่งมีชีวิตอ้วนพีเหมือนตัวจะแตกที่ดำผุดดำว่ายเพื่อร้องขออาหารจากเขาที่เดินผ่าน “แต่เช้าเลยนะมึง” ว่าไปพลางก็ย่อกาย, เปิดกระป๋องเวย์โปรตีนเก่าๆที่ปัจจุบันถูกแปรสภาพกลายเป็นที่เก็บอาหารปลา+

“ หล่อนจะไม่ชวนฉันไปเที่ยวงานหน่อยฤา ” “ ฤา จะต้องให้ฉันเอ่ยปากชวนหล่อนเอง ” [ อารัมภบทก่อนวันงานวัดจันทร์เพ็ญ ] @thara-sksn.bsky.social 🤍

#บ้านน้องอยู่ฝั่งทางนี้SKSN (ใบโคหมอธนบนะคะ หนุ่มหน้าดุแต่ใจบางสามารถเสนอได้) 🔁 ช่วยหาเพื่อน | เนียนสนิท ❤️ สนใจโค dm24/7

STORY PART | แยกรูท+เนียนรู้จักได้เลยค่ะ ! นาคมีช่วงเวลาลอกคราบทุก ๆ ๑๕ วัน ดวงตาสีโกเมนเคยเข้มกลับจางลง ผมเคยเก็บเรียบร้อยพลันร่วงลงมาผิดแผก ร่างกายสูงใหญ่ร่วมสองเมตรผิดมมนุษย์มนา ครานี้จ้าวนาคาสีดำ กำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ไม่แน่นอนเอาเสียเลย จึงเพียงมอง ‘คุณ‘ ด้วยสายตาแฝงนัยบางอย่าง “ข้าขออภัย” “ครานี้ข้ามิอาจรู้สึกเป็นตัวเองได้นัก”

" นอนเถิดหนาพ่อสายสิญจน์ ฉันจะเฝ้าพ่อเองจ๊ะ " (เก็บตกโมเม้นท์น่ารักๆกับพ่อสายสิญจน์จ๊ะ )

ชีวิตใหม่ คนใหม่ แสนจะโศกาจาบัลย์เมื่อชีวิตที่ได้รับมานั้นไม่ได้ถูกเริ่มต้นโดยที่มีอะไรหลายอย่างพร้อมเพรียงพร้อมรองรับ เขามีต้นทุน มีเงินพอใช้ชีวิตอย่างพอเพียงได้อีกราวๆหนึ่งปีขณะเฝ้ารอหาลู่ทางไปต่อ เพียงแต่สิ่งที่กัดกินในหัวใจของชายวัยยี่สิบแปด กลับเป็นสุขภาพจิตที่เริ่มร้องประท้วงถึงคุณภาพชีวิตไร้สังคมนับตั้งแต่เขามาอยู่ที่นี่ กี่เดือนแล้วนะ อ๋อ ราวๆสองเดือน บ้าจริง เขียนอะไรไม่ออกซักนิด

19.00 | มุมหนึ่งใกล้ป่าของหมู่บ้าน เขาว่าสิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจ แต่สำหรับเขา แค่กลางเดือนก็แทบสิ้นใจแล้ว ดวงใจพ่นลมหายใจ นั่งใต้ต้นไม้มองสมุดที่ว่างเปล่าในมือ โทรศัพท์แอปเปิ้ลรุ่นเก่าวางไว้ข้างกาย ไม่รู้การพาตัวเองมาทิ้งที่หมู่บ้านนี้เป็นเรื่องดีหรือไม่, ค่าใช้จ่ายน้อยกว่าเมืองกรุง นั่นเรื่องจริง เพียงแต่การเข้ามาอยู่ในสถานที่ที่สัญญาณติดดับบๆเพียงคนเดียว ก็อดเสียไม่ได้จะรู้สึกซึมเศร้าเหงาหงอย

(คนบ้า)

นางฟ้าจันทร์เพ็ญเหลืออีก 4 วันสุดท้ายก่อนปิดรับสมัคนะจ๊ะ คุณต้องเริ่มจัดจานแล้วนะเชฟ ส่วนเหล่าคนทำบูททำซุ้มงานวัดประเดี้ยววันอาทิตย์พี่จะมาเปิดให้จับจองพื้นที่ในงานนะจ๊ะ

(เห็นคร๊าฟฟ)

( ทูลไม่มีใบโคนะคะ สนใจสามารถทักมาชวนโคได้เลย ผู้ปกครองพลังงานต่ำค่ะ )