"อิ่มแล้วเหรอครับ?" นาร์เอ่ยถาม ยื่นมือไปรับเบอร์เกอร์มาถือไว้ "เพราะว่าต้องใช้พลังงานเยอะน่ะ" "วันนี้เที่ยวเล่นทั้งวันด้วย เล่นจนลืมกินข้าวเลยล่ะ" เขาหัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายหันไปสนใจพาย จึงกัดเบอร์เกอร์ในมือ จัดการพวกมันแทนอีกฝ่ายเงียบ ๆ ดูท่า ถ้ามากินข้าวกับลาเมีย สักวันเขาต้องอ้วนตายแน่ๆ

นาร์ได้รับคำชวนจากอีกฝ่าย ก็มารอตามนัด เขาพยักหน้าทักทาย บนใบหน้ามีรอยยิ้ม และในมือมีน้ำอัดลมเย็น ๆ กระป๋องหนึ่ง "นี่ครับ" เขายื่นให้ลาเมียร์ ขณะกวาดตามองอีกฝ่ายรอบหนึ่งไว ๆ เพื่อไม่ให้เสียมารยาท "ร้อนไหม?" "อยากได้เสื้อคลุมรึเปล่า?"

นาร์เลิกคิ้ว เริ่มสงสัยแล้วถ้าเอิร์ลเห็นจะมีท่าทีหรือสีหน้าแบบไหน "เอาสิ ลองเสิร์จดู" เขาหัวเราะชั่วร้าย พร้อมพยักเพยิดให้อีกฝ่ายลองทำ ว่าแล้วก็หาที่ยืนพิงรอดูปฏิกิริยา ยังไงที่นี่ก็ที่ปิด เลยไม่กังวลว่าจะมีใครมาเห็นเข้า

"หืม..." "อยากให้พี่เป็นลูกมือเหรอ?" เขาหัวเราะ รู้สึกสนใจนิดหน่อย "เอิร์ลยังอยากทำช่องอยู่ไหมล่ะ" "ถ้าอยากแต่เขินกล้อง งั้นไว้พี่ไปออกด้วยก็ได้" เขาไม่คิดมาก ได้ลองทำอะไรใหม่ๆก็น่าสนใจดี อีกอย่างเดียวนี้การโปรโมตงานผ่านอินเทอร์เน็ตก็ได้ผลดีด้วย ถ้าดังขึ้นมาจริง ๆ ก็น่าจะได้ประโยชน์ไม่น้อยเลย ความคิดมากมายวนอยู่ในหัว...

"นั่นสินะ นิกซ์เขาก็เป็นแบบนั้นมาตั้งแต่เด็กแล้วจริงๆ" พอพูดถึงน้องชายก็ดูจะพูดได้มากกว่าปกติ เขากัดแฮมเบอเกอร์คำสุดท้าย ทั้งที่คิดว่าไม่หิวแท้ ๆ แต่พอกินแล้วกลับหยุดไม่ได้ นาร์กะพริบตาเมื่ออีกฝ่ายถาม ก่อนพยักหน้า "อร่อยครับ กินเพลินเลย" เขาเขินนิดหน่อยที่เผลอกินหมดด้วยความรวดเร็ว

นาร์หัวเราะเมื่อได้ยินคำท้าทายนั้น เขาส่ายหัวเบา ๆ เอายื่นมือไปจิ้มจมูกยาวๆของอีกฝ่ายไม่ได้ "อยากรู้ต้องลองเสริชแล้วล่ะ" "ลองเสริชดูว่าพวกอินคิวบัสเขากินฝันด้วยวิธีไหน" "บางทีอาจมีวิดีโอให้ศึกษาก็ได้นะ" มันว่าอย่างเจ้าเล่ห์ ไม่เฉลยให้อีกฝ่ายไปหาเอาเอง

"หืม น่าสน" "ทำช่องทำอาหารสิ เอ๊ะ หรือทำอยู่แล้ว?" นาร์ค่อนข้างสนใจ เขาติดตามช่องทำอาหารบ้างเพื่อหาเมนูใหม่ๆ ใส่เข้าไปในบาร์ตอนกลางคืน ดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะเชียร์ให้อีกฝ่ายลองทำช่องดู เดี๋ยวนี้การเป็นอินฟรูมันได้เงินดีนี่ น่าจะเหมาะกับอีกฝ่ายด้วย ถึงเจ้าตัวจะขี้อายไปหน่อยก็เถอะ

"ไม่ต้องสั่งเพิ่มหรอก" นาร์ลุกขึ้น เก็บเกล็ดของอีกฝ่ายเอาไว้อย่างดี ก่อนขออนุญาตรื้อค้นู้เย็นตามอำเภอใจ "งั้นเอาเป็นสปาเก็ตตี้ง่าย ๆ แล้วกัน" "อืม..ครีมคาโบ หรือเป็นเพสโต้กุ้งดีล่ะ?" "ชอบแบบไหนมากกว่าครับ?" ว่าแล้วก็ถือว่าสาสะหยิบผ้ากันเปื้อนมาสวม

"มีสิ แต่ก็แล้วแต่คนนะ" อย่างน้องชายขิงเขา รายนั้นได้ยีนฝั่งแม่มาเยอะ ก็เลยไม่ค่อยมีขนขึ้นให้รบกวน ส่วนของเขา...นาร์กำจัดจนเกลี้ยง เพราะยังไงพวกอินคิวบัสก็ยังรักสวยรีกงามอยู่ดี ก่อนจะหัวเราะน้อยๆเมื่อเอิร์ลบอกว่าขาไม่เหมือนอินคิวบัส "เพราะว่าเธอไม่เคยเห็นพี่ตอนกินฝันมากกว่า ถ้าเห็นอาจจะเปลี่ยนคำพูด"

"รีบเชียวนะ" นาร์เดินตามอีกฝ่ายไปจ่ายเงินด้วย ดวงตาหรี่มองอย่างรู้ทัน "ไม่รอเอาไปอ่านที่บ้านเหรอ" "ใจร้อนจริงๆเรา" ว่าแล้วก็ชะโงกหน้าเข้าไปดูบ้างว่ามีเมนูอะไรน่าสนใจไหม

"หืม เหมือนจะเด็กกว่า1ปีนะครับ" พอพูดถึงน้องชาย นาร์ดูจะกะตือรือร้นไม่น้อย "เขาเรียนวิทยาลัยการแสดงครับ เจ้าตัวค่อนข้างชอบการแสดงน่ะ" "แอบเสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้เรียนมหาลัยเดียวกัน อยู่นอกสายตาแบบนี้เลยค่อนข้างเป็นห่วงน่ะ" เขายิ้มเล็กน้อย มองแก้มป่องๆของอีกฝ่าย "อร่อยไหมครับ?"

เขากลับมาพร้อมกับน้ำส้ม วางให้ลาเมียแล้วถึงค่อยกัดกินเบอร์เกอร์ตัวเอง แปลกใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายถามถึงพี่น้องของเขา "มีครับ มีน้องชายหนึ่งคน" พอพูดถึงน้องชาย เขาพลันยิ้มออกมา "ห่างกันไม่กี่ปี...ลาเมียล่ะ มีพี่น้องไหม?"

"ถ้าเป็นช็อกโกแลตเหล้า กินชิ้นสองชิ้นไม่เป็นไรหรอก" ความร้อนน่าจะทำให้ฤทธิ์ของแอลกอฮอลหายไปเยอะเลยล่ะ "ขอแบบหวานน้อยนะ" "กินน้ำตาลเยอะกลัวหน้าจะแก่เร็วน่ะ" เอ่ยเย้า ยังไงพวกอินคิวบัสก็ยังห่วงหน้าตาตัวเองอยู่ดี แม้จะเป็นอินคิวบัสกินพืช(?์) ก็ตาม

มองรุ่นน้องที่กำลังพยายามเสนอข้อเสนอ "เอาแบบนั้นเหรอ?" เขาลังเลเล็กน้อย "แต่ข้อสอบคงไม่เหมือนเดิมทุกปีหรอกนะ น่าจะให้ได้แค่ไกด์คร่าวๆนั่นแหละ" เขาปิดหนังสือในมือ แล้วเตรียมเอาไปจ่ายเงิน "จ่ายค่าหนังสือไปรึยัง?"

"ไม่เคยดื่มเหรอ?" ฟังดูแปลกดี "งั้นน้ำอัดลมที่แถมมาในเซ็ทก็ส่งมาให้พี่เถอะ สั่งพวกน้ำเปล่าหรือน้ำผลไม้แทน" เขาว่า ก่อนหลุบมองเบอเกอร์ปลาที่ยื่นมาให้ หัวเราะเบา ๆ "กินให้อิ่มก่อนครับ ถ้าไม่หมดค่อยส่งมาทางนี้" นาร์ยังไม่อยากแย่งอีกฝ่ายกินหรอก "เอาน้ำผลไม้อะไรดี เดี๋ยวพี่ไปสั่งให้" เขาว่าอย่างเอาใจ

"ชอบกินพวกช็อกโกแล็ตเหล้านะ อร่อยดี" "ถ้าเอาของมาไว้แล้วตอนจะทำขนมในคอนโดแล้วจะทำยังไงล่ะ?" เขากวาดผมอีกฝ่ายไปทิ้ง แล้วกลับมานั่งคุยกับเอิร์ลอีกครั้ง เห้นท่าทางที่กลับมาเป็นปกติก็ยิ้มบาง แบบนี้ดูสบายตากว่า ติดแค่ว่า หน้าม้าที่เพิ่งตัดไปกลับกลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วยนี่สิ...

"หืม นี่คือการขอให้ติวให้รึเปล่า?" นาร์เลิกคิ้วถาม เขาหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นว่าพอเป็นเรื่องเรียนอีกฝ่ายดูจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ "เรียนคณะเดียวกันนี่นะ เดี๋ยวเอาพวกสรุปชีทเรียนเก่าๆให้แล้วกัน" "อย่าสอบตกเชียวล่ะ" เขาว่า พอเป็นเรื่องเรียนแล้ว ดูนาร์จะเคี่ยวเข็ญเป็นพิเศษเชียวล่ะ

"ไม่ต้องจรืงจังขนาดนั้นก็ได้" นาร์หัวเรากับคำตอบอีกฝ่าย "ทำแค่ขนมง่ายๆก็พอ" "พี่เกรงใจ" บอกออกมาตรงๆ ก่อนหลุบมองหนังสือในมือ "อ้อ นี่เหรอ หนังสือเรียนน่ะ หนังสือเกี่ยวกับการทำธุรกิจอะไรทำนองนั้น" "สนใจไหม?" ยังไงก็สาขาเดียวกัน นาร์เลยแบ่งให้อีกฝ่ายดู

"แต่ห้องมันแคบนะ" เขามองขนาดตัวเอิร์ลกับขนาดห้องก็ได้แต่หลุดขำ อต่ก็ไม่ได้ห้ามปรามไม่ให้อีกฝ่ายอยู่ "อืม ถ้าอยากมาทำอาหารที่นี่ คงต้องเพิ่มเครื่องครัวแล้วล่ะ" "ที่นี่มีอต่กะทะกับไมโครเวฟ พวกไม้นวดแป้งกับเตาอบขนมคงต้องซื้อเพิ่มจะมาทำขนทที่นี่จริงๆฎ เขาว่าขณะกวาดเส้นผมบนพื้น "หรือจะไปซื้อมาติดไว้ไหมล่ะ?" "ค่าใช้ครัวคือขนมช็อกโกแลตกล้วย"

"ครับ ถ้าอิ่มแล้วก็ไม่ต้องฝืน" เขายิ้มบาง ช่วยอีกฝ่ายจัดแจงอาหารที่ได้มา ยกไปหาโต๊ะนั่งหลบมุม แกะห่อเบอเก้อเนื้อ พลางรอทานพร้อมอีกฝ่าย "ปกติดื่มน้ำอัดลมไหม?"