(โหหหหหหหห มีแต่สวยๆ/ปิดตาลูศัส)

" สวัสดีครับ..ออกมาวิ่งนะ... " การได้เจอมอนในตอนนี้ทำให้เขาค้างไปครู่นึง แต่ก็พยายามทำตัวปกติที่สุด " ผม...วิ่งเวลานี้ปกตินะครับ.. "

ออกมาวิ่งตั้งแต่เช้ามืดเพราะนอนไม่หลับ แถมเวลางี้ไม่ต้องเจอมอนเตอร์ด้วย ละมั้ง? มองซ้ายมองขวา- (( ปกติเวลาแบบนี้คนเขาออกมาวิ่งกันมั้ยนะ.. ))💭

📛 : ชอบอะไร

( เดียวเถอะ😡 )

(โห😭😭😭😭😭)

📛 : เป็นตัวของตัวเองดี

ลูศัสกระแอมเบา ๆ ก่อนจะหันไปมอง กอดิรี อยู่ครู่หนึ่ง “...ก็แค่เตือนเอาไว้ อย่าฝืนตัวเองมากนักก็แล้วกัน” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้ใบหูใต้หมวกจะขยับเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมองทางข้างหน้า แล้วเปลี่ยนเรื่องขึ้นมาเสียเฉย ๆ “ว่าแต่ วันนี้เธอมีธุระอะไรต่อหรือเปล่า?”

/วิ่งผ่านแท่ดๆๆๆ ซ้อมก่อนแข่ง /เอะ เหมือนเห็นอะไรผ่านๆ? (ผมมาแจม)

“ฉันถือไหว... แต่เธอเถอะ อย่าฝืนตัวเองนักสิ..” เขาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะเริ่มเดินต่อด้วยฝีเท้าที่ช้าลงเล็กน้อย “พักบ้างก็ได้ ไม่ต้องรีบขนาดนั้นหรอก” แม้ใบหน้าจะยังคงเรียบนิ่ง แต่ใบหูใต้หมวกกลับกระดิกเบาๆ ตอน กอดิรี ขยับเข้ามาเดินข้างกัน ลูศัสไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงผ่อนฝีเท้าให้พอดีกับเธอ ราวกับอยากให้อีกฝ่ายได้พักหายใจไปตลอดทาง.. (2/2)

ลูศัสไม่ได้ตอบกลับในทันที เขาเพียงตั้งใจฟังอีกฝ่ายเงียบๆ พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จะว่าไม่เป็นห่วงก็คงไม่ใช่.. โดยเฉพาะเมื่อเห็นกอดิรีฝึกหนักจนต้องหยุดพักหอบแบบนี้ เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังฝืนตัวเองมากเกินไปหรือเปล่า... ถึงจะไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่สังเกตเห็น เมื่อได้ยินข้อเสนอเรื่องช่วยถือของ ลูศัสก็ส่ายหน้าเบาๆ พร้อมกระชับกล่องในอ้อมแขนขึ้นเล็กน้อย (1/2)

ไหนๆ กอดิรี ก็ต้องไปทางนั้นอยู่แล้ว แถมเขาเองก็ต้องนำของไปส่งพอดี จะเดินไปด้วยกันก็คงสะดวกกว่า “อืม ฉันกำลังจะเอาของพวกนี้ไปส่งน่ะ” เขาตอบพลางพยักพเยิดไปทางข้างหน้าเล็กน้อย “ถ้าจะไปทางเดียวกัน ก็ไปด้วยกันสิ” ลูศัสเว้นจังหวะ ก่อนจะหันกลับมาถามด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “แล้วนี่วิ่งมานานแค่ไหนแล้ว? ดูเหนื่อยเอาเรื่องเลยนะ” (2/2)

ลูศัสพยักหน้ารับเป็นระยะ ตั้งใจฟังทุกคำพูดของ กอดิรี โดยไม่เอ่ยแทรก มือทั้งสองยังคงประคองกล่องอุปกรณ์สำหรับงานกีฬาสีของทีม เอาไว้ แม้ของข้างในจะมีน้ำหนักมาก แต่เขากลับยกมันได้อย่างสบายๆ ราวกับไม่ได้เป็นภาระอะไรนัก เมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดถึงเรื่องที่จะไปต่อ ลูศัสก็เหลือบมองไปยังทางเดินเบื้องหน้า ก่อนจะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง... (1/2)

ลูศัสชะงักฝีเท้าเมื่อเห็น กอดิรี พักเหนื่อยอยู่ไม่ไกล เขาเหลือบมองกล่องในอ้อมแขน ก่อนจะลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เพราะยังต้องนำของไปส่ง แต่ไหนๆ ก็เจอเพื่อนแล้ว จะเดินผ่านไปเฉยๆ ก็คงแปลก สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหา ปีกหมวกบดบังใบหน้าไว้เกือบครึ่ง ก่อนจะเอ่ยทักด้วยเสียงทุ้มต่ำ “...ไง มาทำอะไรที่นี่?”

Open Role | 14:51น. ‘เฮ้อ… น่าเบื่อเสียจริง’ หนึ่งวันหลังการแข่งขัน กอดิรีเดินเล่นทั่วมหาวิทยาลัย ก่อนวิ่งเหยาะๆ ไปตามทางอย่างไร้จุดหมายจนต้องหยุดพักปีกสีซีดกางออกเล็กน้อย เธอโน้มตัวลงมือเท้าสะโพกพลางปัดผมยุ่งๆออกจากใบหน้า ดวงตาปรืออย่างเหนื่อยหน่าย… “ฮ้า… แล้วจะไปไหนดีล่ะเนี่ย?” ก่อนแข่งวันนี้ คงต้องหาอะไรทำแก้เบื่อเสียหน่อยแล้วล่ะ ♡ (มาแจมได้นะคะ พึ่งมาแอคทีฟ🥹)