“นายปุ้นมารึไง” /มองแบบเหยียดขึ้นมาทันที แน่นอนว่าเขาไม่เชื่อคุณหรอก บลัดดี้กลอกตาก่อนจะจิ้มเป็นกาแฟมากระป๋องนึง /แต่มันดันไม่ร่วง… ”เฮ้ ไม่ตลกเลยนะ“ /เขย่าตู้ๆๆ

ฉันแค่ไม่อยากเสียเงิน แต่ไอ้จนก็จนจริง บลัดดี้ไม่ชอบรอยยิ้มคุณ เขากรอกตาก่อนจะลองเขย่าๆตู้อีกครั้ง เห็นว่าไม่ร่วงสักทีเลยลองเตะมันดู ปัง!!! ตู้พัง น้ำร่วงกราวเป็นสิบกระป๋อง 🧍‍♂️ ชิบหัยแระ “นั่นน้ำนาย” โบ้ย

(Ayoooo บิลลี่🥺🥺🥺) /มองกระป๋อง ย่นหน้าแบบแหยงโคตร Ew “นั่นดูเหมือนถ้าดื่มไปแล้วจะตดออกมาเป็นสายรุ้ง แย่เป็นบ้า นายลองกินแล้วรึไง”

เขาหรี่ตามองกาแฟี่มันค้างอยู่ในนั้น อย่างน้อยกาแฟก็ดูดีกว่าน้ำท่อ….ปริศนา “เอางี้ ฉันจะเอามันออกมา” “แลกกับนายเอาน้ำนี่ไปซะ” ยื่นดีล เอาบ่🫴

/หน้าแบบนี้เขาไม่เคยแฮปปี้ ยิ่งโดนทำเหมือนเด็กยิ่งกลอกตา /คว้ารสจืดแล้วกัน อย่างน้อยก็ไม่ดูหน่อมแน้มเกินไป “นายไม่กลับหอไปซะล่ะ มาทำอะไรแถวนี้”

เขามองคุณตาขวาง ความประทับใจแรกไม่ดีเท่าไหร่ จนเห็นกระป๋องติดเหมือนกันถึงได้ยกยิ้มเย้ยๆ “โชคไม่ดีเลยนะ” ทีนี้ก็อดกินคู่แล้ว ก้มไปหยิบน้ำรสชาติห่วยขึ้นมาสบถ ”อี๋ว อันนี้ฉันให้แล้วกัน จ่ายคืนมาด้วย“

/รู้สึกเหมือนมีอะไรยืนแผ่ออร่าอยู่ข้างหลัง /หันไปเจอนาย “What the—!!?” /สะดุ้งตกใจถอยไปกระแทกตู้กดน้ำ ศอกกดโดนปุ่ม ติ๊ง /ได้เป็นน้ำแปลกๆรสชาติห่วยที่สุด 🧍‍♂️ “เฮ้!?”

“โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแล้วยังดื่มนมอีกรึไง” /เขาแขวะนวดหัวคิ้ว คิ้วแทบจะพันกัน ไม่ใช่เด็กซักหน่อย ถึงกินได้ก็ไม่อยากกิน! “เอาเงินคืนมาซะ”

“ฉันอยากอยู่คนเดียว” /กลอกตา พูดไม่ทันจบกล่องนมก็ร่วงตุบ /อ้าปากค้าง “เฮ้!!” /นั่นเงินฉัน!?

/คุ้นๆเหมือนเคยเจอสถานการณ์นี้มาก่อน /หันไปมองนายแล้วกลับไปสนใจกระป๋องในตู้ ”จะไปไหนก็ไปเลย นายทำฉันเสียสมาธิ“ /พ่นลมหายใจออกจากจมูก

/จิ๊ปาก ชักสีหน้า ทำหน้าเหมือนจะต่อยนายถ้าพูดไม่เข้าหูอีกรอบ “ยั่วโมโหกันรึไง” “ฉันจะกินข้าวรึเปล่าไม่เห็นสำคัญอะไรเลยนี่ ไปไหนก็ไปซะ” /ปัดมือ ชิ่วๆ นายทำกาแฟเสียรสชาติ

(สำคัญมาก อย่าลืมใส่55656565)

บรรยากาศอึมครึมเริ่มแผ่ซ่านกระทั่งคนที่เดินผ่านสัมผัสได้ พวกเขาเมี่ยงมองมา ทว่าก็ฉลาดพอที่จะไม่ยื่นจมูกเข้ามาแส่ "ฉันไม่ได้อยากรู้จักใครทั้งนั้น ถอยไปซะ" ยืนกรานเป็นครั้งที่สาม แต่นิ้วก้อยของเขาสั่นเล็กน้อย

"อลาสแตร์ ซิลวา..." เสียงครางในลำคอแหบพร่าเหมือนคนขาดน้ำ ความไม่เป็นมิตรที่เคยมอบให้ไซม่อนเทียบไม่ได้เลยกับความรังเกียจจากส่วนลึกของก้านสมองที่มอบให้อลาสแตร์ เขาเกลียดหมอนี่!! "ไม่ใช่เรื่องของนาย" บลัดดี้ตอบ เขาเห็นสายตาที่มองหนังสือในมือ และนั่นทำให้เขารีบพลิกปกของมันเข้าหาตัว จากใบหน้าร้อนผ่าวเริ่มเปลี่ยนเป็นชาวาบ ได้แต่ภาวนาว่าหมอนั่นจะไม่ตาไวพอจะเห็น +

(กรี๊ดดดด เริ่ดมากก😭😭😭❣️❣️❣️❣️💖❤️💖💖 ยังไม่ได้ทำอะไรทำไมถึงโดนวางบอม/หลังคาระบูด ขอบคุนที่คิดถึงบลัดดี้คับ!!)