(+) ทำไมกันนะ หรือเพราะเมือกดำทีเผลอกลืนไปกัน.. ปลายนิ้วแตะลูบเบาๆที่สุดแขนสติ้กแมนก่อนลากลงมาช้าๆ รู้สึกได้เลยว่าเมือกดำไม่ได้มีแค่นั้น อะไรสักอย่าง..ที่เคลือบผิวอีกฝ่าย กำลังติดกลับมาด้วย น่าสนใจ..

" หนัก?.. " " โอ้ไม่..ไม่ ฉันคิดว่าฉันตัวเบากว่านายซะอีก... " สายตายังคงไม่ละ ท่าทีของเขาดูตั้งใจมองมากกว่าสนใจไอเย็นรอบตัวหรือหิมะซะอีก ถึงจะชอบก็เถอะ ตัวสูงโน้มต้ำอีกรอบ มือวางลงใกล้เมือกแค่เอื้อม " เน้.. หรือเผ่านายไม่ควรอุ่นหรอ?.. " " เน้.. บอกหน่อยซิ.. " ยืนหน้าไปใกล้ช้าๆ ความอยากเอาชนะบ้างอย่างกำลังกระตุ้นเขา (+)

ก็ดีดิ เด่ะช่วย

นอนด้วยไม่ได้รึไง

อู้วลั่นล้า หูนกขยับทันทีที่อีกฝ่ายแสดงออกเช่นนั้น มีเซถอยบ้างแต่ก็ไม่ถึงกับล้ม " เป็นไรล่ะนั้น..อุ่นๆไม่ดีงั้ย? " เวลยังไม่รู้ตัวแค่คิดว่าตัวอุ่นก็ปกตินี้นาน่ากอดจะตาย แววตานกยังคงจดจ้องร่องรอยบนหัวกลมดำๆไม่ไปไหน ความรู้สึกแปลกตาเริ่มสะกิดใจเขา..แต่ก็น่าสนใจ จนวงแหวนขาวเริ่มวูบขยายไม่เท่ากัน ชักจะ น่าสนใจเกินไปรึป่าวนะ ขอแตะหน่อยละกัน ถือวิสายืนนิ้วไปจิ้มๆหน้ากลมดำเปื้อนเหลืองเบาๆ

ไม่เคยพูดสักคำว่าเอียน😌 คิย้าาาาถือว่าอนุญาตแล้วกัน ขอเวลาหอบหมอนผ้าห่มแพบ

ไมอะไปไม่ได้ร้อ? ไม่ไปก้ได้ชิชิ

ขนาดใช้ไอดำเป็นแอร์แบ็คแรงกระแทกก็ยังเจ็บอยู่ดี ก็นะมีลืมๆกันบ้างนึกว่ามีลมร่อนได้นี่นา สะบัดหน้าไล่อาการเวียนหัว " อ่า..นึกว่าจะตัวนิ่มกว่านี้ " " รู้สึกเหมือนของที่กินไปจะย้อนศรไงไม่รูู้.. " น้ำเสียงอ้อยอิ่งมาพร้อมกับใบหน้าที่เงยขึ้นช้าๆ บ๊ะหัวดำกลมๆนี้น่าตบชะมัด เอ๊ยไม่ช่าย " ตัวนายอุ่นจัง.. " อุ๊ผีกระซิบให้พูดไนริเองกุกิ้วว

แหมไม่มีรั้ยย😋😋น่ารักจิงๆเลยเย็นๆเด่ะแวะไปหา

ว้อช

สายตาสาดมองคุณอีกครั้ง นกยืดตัวก่อนจะโน้มไปใกล้ขึ้น มากพอจะประชิดตัว แต่ไม่มากเมื่อเห็นว่ายังหยิกของกิน(?)ออกมาได้อยู่กะดปโป้ะหม่ำๆคามืออีกรอบ " กะเอาอิ่มอยู่แล้— " หูตั้งทันทีเมื่อเกล็ดหิมะถูกโยน ม่านตาหด " เห้ย! แล้วจะโย้นทำไมเล่าา " ว่าแล้วสายตาที่ไม่เคยละจากของที่กินได้เขาก็กระโจนขึ้นสูงทันทีเพื่องับทันที อย่างกะหมา.. ก่อนปล่อยตัวดิ่งร่วงลงมาทับสติ้กแมนไปเลยหมั่นไส้ แอ่กก ก

ขี้อวดชะมัด

จ้องงงง ยังไม่ได้พูดอะไรต่อน้ำลายก็เริ่มหยดแหมะๆ อ้วนเอาจริ้งง เสียงก๊อกแก๊กดังขึ้นก่อนปากจะอ้าออกกว้างกว่าทีเคย ก่อนจะฉกเข้าทั้งดอกไม้ทั้งมือจอนไปด้วยพร้อมกันเลย ไอนกตะกละลงทุนถอดกรามเพื่อทำอะไรไร้สาระที่สุดเท่าที่จะคิดออกแล้วตอนนีั ก่อนจะถอยออกมาพร้อมเสียงป็อป(?) " อืมม อาหย่อยย " " กินได้จริงด้วยล่ะ.. ผิดคาดๆ " " อีกรอบได้ปะ?? "

" จำกัดซิน้า..อืมๆ " ทำทีผงกหัวเบาๆสาระดูจะเข้าหัวบ้างไม่เข้าบ้าง ตานกแทบจะจำทุกการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายขยับนิดขยับหน่อยม่านตาก็วูบไหวแล้ว " โครต จะเจ๋ง..อย่างกับความสามารถตัวโกงแหนะ.. " ดวงตากลับไปหยีเกช้าๆ ตัวโน้มลงเพื่อมองเกล็ดหิมะลายสวยใกล้ๆ น่าจิ้มชะมัด เงยมอง " นี่..มันกินได้รึป่าว?? " เวลสบตาอีกฝ่ายมองถูกไหมไม่รู้แต่มองจากสายตาเวลแล้วตะกละยังไงก็ยังเดิมๆ