"จ้า ๆ พ่อคนชนะ" เธอตอบไป ส่ายหัวน้อย ๆ เฮ่อ ผู้ชาย "รสนิยมชัดเจนดีนะ" มองคุณแบบเหลือจะเชื่อ แต่เอาเถอะ รีเควสมาขนาดนี้ก็เอาไว้ค่อยใส่แล้วกัน☺️ "อะไร ตกใจเหรอที่ไม่ใช่ฉันเอาตัวเองมาประมูล" กดมือถือ "เรียกง่ายดีออก มีพยางค์เดียว แบบดาด ๆ" ไม่รู้ว่าชมหรอกหลอกด่า แต่น่าจะอย่างหลัง "สู้นายไม่ได้หรอก พ่อคาสโนว่า"

"ตายแล้ว ที่สาธารณะนะยะ" แต่ก็ยอมให้กอดให้เลียแก้ม ถือซะว่าเป็นรางวัลผู้ชนะประมูล(ที่เธอไม่รู้)ก็แล้วกัน "เอ~ ชุดอะไรน้า ช่วยทวนอีกครั้งได้มั้ย☺️" เธอหยีตา แกล้งพูดแหย่ไปที "จ้า ถึงตอนแรกฉันจะไม่ได้รู้ว่าถูกเอามาประมูลก็เถอะ แต่ก็ถือว่าดี?" ได้เงินเข้าตัวเองแล้วก็เข้าบ้านด้วย เดี๋ยวไปจัดการทีหลัง "แอบทึ่งอยู่ที่นายกับเลียมไม่ได้ต่อยกัน" เป็นครั้งแรกที่พูดชื่อปลากระป๋องนั่นล่ะนะ

ได้สัมผัส ก็เย็น ๆ นู่ม ๆ ตามประสาปลาต้นไม้ผิวเด้ง "Grrrrr" โบกไม้โบกมือให้ ครั้งหน้าคงต้องเลี้ยงข้าวไถ่โทษซะแล้วสิ

"ตอนเดทกันฉันไม่ได้อยู่ในชุดนี้แล้วนะ เว้นแต่นายจะขอ" ยักคิ้วให้ "ฉันไม่มีปัญหา เพราะงั้นนายตั้งใจโฟกัสกับการแข่งขันน่ะดีแล้ว พยายามเข้าแล้วกัน" ชูสองนิ้วให้

(แหน่ะ)

ก่อนคุณไปทาเลียเอื่อมมือไปจับหัวเรย์มอนไว้แล้วดึงมากอดซบที่อก "GRRRR" ขอโทษที่กรี๊ดใส่นะ💦 แล้วก็ปล่อย ก่อนจะมองฟรังโก้ เอามือล้วงเข้าปากตัวเอง หยิบมือถือใส่ซองพลาสติกออกมา เอามือถือออกจากซองแล้วยื่นQR Codeให้ ก็ใส่ชุดนี้แล้วมันไม่มีกระเป๋านี่นา

"จ่ายกับฉันนี่" คนโดนประมูลก็ต้องจ่ายกับคนโดนประมูลสิ แบมือ มองเรย์มอน แล้วมองฟรังโก้ "เรย์มอนเขาไหวมั้ยน่ะ" มานึกได้ว่าเผลอกรี๊ดไปก็เริ่มล่ก💦