“ɪ ᴄᴀᴍᴇ ʜᴇʀᴇ ᴛᴏ ᴍᴀᴋᴇ ᴀʀᴛ. ꜱᴏᴍᴇʜᴏᴡ, ʜᴇʜ ʜᴇʜᴇ–ɪ’ᴍ ʟᴇᴀʀɴɪɴɢ ᴛᴏ ꜱᴄᴀʀᴇ ᴘᴇᴏᴘʟᴇ.” ㋛🐦⬛🌿
ฮันฮาว วิงเกท (𝟤𝟦ʏ) | 𝟣𝟫𝟥ᴄᴍ/𝟫𝟪ᴋɢ
✦ ꜱᴄʜᴏᴏʟ ᴏꜰ ꜱᴄᴀʀɪɴɢ (ʏ.𝟤) ᴇᴋᴏ ✦
ᴅᴏᴄ :: https://shorturl.asia/TwAOp
✉︎ ᴄᴏ-ʀᴏʟᴇ-ᴛᴀʟᴋ ➜ ᴅᴍ 𝟤𝟦/𝟩
#muc_commu

@hunhow-muc.bsky.social
“ɪ ᴄᴀᴍᴇ ʜᴇʀᴇ ᴛᴏ ᴍᴀᴋᴇ ᴀʀᴛ. ꜱᴏᴍᴇʜᴏᴡ, ʜᴇʜ ʜᴇʜᴇ–ɪ’ᴍ ʟᴇᴀʀɴɪɴɢ ᴛᴏ ꜱᴄᴀʀᴇ ᴘᴇᴏᴘʟᴇ.” ㋛🐦⬛🌿
ฮันฮาว วิงเกท (𝟤𝟦ʏ) | 𝟣𝟫𝟥ᴄᴍ/𝟫𝟪ᴋɢ
✦ ꜱᴄʜᴏᴏʟ ᴏꜰ ꜱᴄᴀʀɪɴɢ (ʏ.𝟤) ᴇᴋᴏ ✦
ᴅᴏᴄ :: https://shorturl.asia/TwAOp
✉︎ ᴄᴏ-ʀᴏʟᴇ-ᴛᴀʟᴋ ➜ ᴅᴍ 𝟤𝟦/𝟩
#muc_commu
#PreScareGame_MUC โกงเวลา | แจมได้
(พอดีกลัวพรุ่งนี้ลืม โพสต์สุดท้ายละคับ ลงให้มันหมด55)
E-K-O 👏🏿🤲🏿
เจ้ามอนพืชใช้รากของตนทำเป็นรูปชื่อ EKO อย่างที่เคยซ้อม เสื้อผ้าหลีดชายหญิงคนละครึ่งของมอนตนนี้ชวนสะดุดตาจริงๆนะ!
🐦⬛🌿 : กินกาแฟก่อนไปวิ่งทันหมาย
[ กำลังเตรียมตัวแข่ง ? ]
"E..K..O..E..K..O"
เสียงดังขึ้นก่อนร่างทั้งสองจะเผยออกมา หัวเป็นเหมือนกับมาสคอตของบ้าน EKOอัฒจันทร์จะตะโกนร้องสุดเสียงพร้อมกัน
let's go let's go
ไม่ว่าโก้แค่ไหนเราก็โคตรจะมือโปร!
let's go let's go
จะต้องร้องโอโหเพราะเราโคตรจะจิ๊กโก๋!
let's go let's go
EKOไม่เป็นรองโหล่ ถ้าเป็นเรื่องปุ้นโชว์
เราไม่เป็นรองใคร!
"E K O! ลงสนาม!"
(งานกีฬาสี จังหวะชุลมุล ...)
“ส่วนวาดด้วยกัน" "เอาสิ เธอวาดฉันด้วยก็ได้จะได้รู้ว่าหน้าตอนเหนื่อยของฉันเหมือนศพขนาดไหน ฮิฮิ” หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเร่งฝีเท้าให้ทันอีกฝ่าย พอได้ยินคำว่าเสี้ยนก็ไม่ต้องว่าความมาก ระหว่างเดินก็หยิบซองบุหรี่ออกมาเคาะ ก๊อก ก๊อก "ตื่นได้แล้วเจ้ามะเร็ง" "วันนี้ใช้บุหรี่ของฉันได้นะ"
เขาสอดกระดาษเข้าไปในสมุดวาดรูปอย่างดี “งั้นคราวหน้าฉันจะวาดให้สวยกว่าเดิม” “หมายถึงเส้น...ไม่ใช่เธอ K. --เธอสวยอยู่แล้ว” พูดน้ำเสียงปกติ +
(ขอโทษ5555555555555555555555555555 ชั่งใจแล้วชั่งใจอีก แต่เอ๊ะเท้านกมีกี่คนในมู-)
(/กระเดน /ไร้บ้าน)
⚠️🎸 : Through the lens of a dead girl,
I doubt that we'll win against anyone.
But I do wish that our house, EKO, could keep this particular aesthetic—a bunch of freedom-loving outcasts.
Photos by yours truly. Me. Miss Luniare "I don't wanna do shit" Moon Peregrine
(ค่อยๆเลื่อนละ)
“เป็นฉันขยับหน่อยก็ปวดทั้งตัวแหล่ว“ แซวตัวเองเจ็บน้อยสุด “หือ—?“ “โอ๊ะ ใช่ ..วาดจากความทรงจำน่ะ พอดีเห็นทำผมทรงใหม่เลยไม่ชิน” น้ำเสียงลนลานเล็กน้อย ราวกับเด็กที่ถูกจับได้ “อยากได้ป่าว?“ เดินไปปัดๆเศษหญ้าแล้วหยิบกระดาษขึ้นมาให้ดูชัดๆ
(คิคิ)
"ฮ่ะ-! ได้ดิ K."
ได้ยินน้ำเสียงอีกฝ่ายก็พอจะเดาได้
"ไว้มายืดเส้นยืดสายวันหน้าก็ได้ถ้าวันนี้ขี้เกียจอ่าาน้าา~"
เจ้าตัวเกาแก้มแกร่กๆ แล้วถ้าเหลือบมองกระดาษที่ฮันฮาววางไว้ก็จะเห็นรูปที่วาดทิ้งไว้ด้วยแหละ!
"เดินไหวใช่มั้ย?"
(นกก็เยิ่ม ร่างมนุษย์ก็เยิ้มฮะ)
หาว
" อ๋อจริงด้วย- บ้านเราคนน้อยนี่เนอะ "
ยักไหล่ให้เบาๆ อะไรที่ไม่ได้เห็นก็จะได้เห็น
" มายืดเส้นยืดสายเหมือนกันแต่ตอนนี้อู้อยู่ ฮิฮิ~ "
" หลังวอร์มเสร็จมาสูบสักหน่อยไหม? "
วางกระดาษไว้ข้างๆแล้วเดินยืดปีกไปมา
(ฉันจะจิกหน้าเอาหนา)
ขณะที่สนามเต็มไปด้วยเหล่ามอนสเตอร์กำลังซ้อมลู่วิ่ง
มีก้อนกลมสีเขียว ‘วิ่ง’ ตัดผ่านพวกเขาไปอย่างรวดเร็ว
... เดี๋ยวนะ นั่นมัน... พุ่มไม้มีขา?
*ฟ๊าววววววว ! ! *
แท่ด ๆๆๆๆ
— ตุบ !
เหมือนจะข้ามสิ่งกีดขวางไม่ดีเท่าไหร่ จึงหน้าคะมำไปหลังจากนั้น
/ ใช้รากค่อย ๆ ลากตัวเองออกจากสนามเงียบ ๆ
(บ้านพังหมดแล้ว สะพานลอยเต็ม)
👁️👁️❓
(มหากรรมบอมหมู่ พาร์ท 2 16/21)