Dank voor dit prachtige compliment op deze regenachtige hollandse snert avond haha! 🙏🏽🙏🏽✨🇸🇷🇳🇱

Yesilgöz ondanks kritiek: 'Ik ben volgende lijsttrekker van VVD'. Ja en ik ben de nieuwe James Bond.

Ik ben daarna wat anders gaan doen omdat je de signalen ook een beetje moet laten binnenkomen maar niet iedereen heeft dat zelfkritisch vermogen, vrees ik.

Beetje als tijdens mijn laatste cabaret tour tien jaar geleden in de Blauwe Kei in Veghel.

Escalatie na escalatie na escalatie

Alleen maar grotere motivatie om niet te vergeten waar je ooit begon. En solidair te blijven met al die anderen die helemaal niet die opwaartse mobiliteit hebben meegemaakt, en die in deze tijd steeds meer obstakels op hun weg vinden om überhaupt die kans te krijgen of te pakken.

En dat de VVD dat wil, tja: I knwe. Maar de hoeveelheid left progressive peergroup-genoten die steeds wat vaker blozend beginnen te hakkelen als het over erfbelasting gaat, daar krijg ik echt een vieze bijsmaak van. Die bevoorrechte positie toch ergens plots heel terecht vinden. Onthechtend.

Het is de bedoeling dat een bepaalde indeling in zekere zin in stand gehouden wordt; dat als je opgroeit in vermogen, dat vermogen op een dag van jou wordt en dat ten koste van alles moet worden voorkomen dat je ook maar een millimeter voorsprong moet inleveren op je niet vermogende generatiegenoten

En echt: wij zitten er warmpjes bij. Het is ook vooral dat ik me door de recente opstelling van de VVD, die de mond altijd vol heeft over 'hard werken', die nu weer verbeten vasthouden aan bij leven al erfenissen uitkeren aan je kroost, besef hoe ideologisch gedreven het bestaande mechanisme is.

harder moeten gaan wonen?

Heb je die achtervang niet of minder, maar ben je je wel 'omhoog aan het werken', dan ben je overgeleverd aan werkelijk onmenselijk dure kinderopvang in dit land. Catch 22, want je kunt alleen wat opbouwen door hard te werken, maar omdat dat zo goed lukt betaal je een vermogen aan opvang.

Het komt ook vaak in pakketten. Opgegroeid zijn in een veilig gezond financieel nest betekent in veel gevallen ook: veel meer beschikken over een vangnet van ouders die helpen en bijspringen in de tropenjaren.

Het onbegrip van best wat vrienden daarover heb ik altijd ingewikkeld gevonden. 'Neem nou je rust, pas goed op jezelf.' Lief hoor. Maar die vanzelfsprekende evenwichtigheid van mensen die intrinsiek weten dat het altijd wel weer goed komt. Nu generationeel vermogen wordt doorgegeven, snap ik waarom.

In de paar jaar dat ik mezelf zo voorbij rende, maar ook het succes had dat de prachtkansen in overvloed binnen stroomde, merkte ik hoe diep het in mijn systeem zat: geen nee kunnen zeggen, nooit ECHT tot stilstand durven komen voor herstel in welzijn. 'Ik moet het NU pakken, anders is het weg.'

Het is niet zielig doen, want dat ben ik dus allerminst. Maar ik schrik wel echt van de smugness van mensen in mijn omgeving die altijd comfort hebben gekend en die straks gewoon afbetaalde huizen en spaarpotten erven die ze een enorme vrijheid geven en die vervolgens zeggen: 'ik geef niks om geld.'

Het idee dat nul ook echt nul is, dat als je valt het niet vanzelf alsnog 'wel goed komt', is voor heel veel mensen in de culturele bubbel echt een totaal onbekend fenomeen. De onthechting die dat oplevert in vriendschappen, terwijl je feitelijk allebei hoog in de boom zit qua inkomen, is intens.

Echt even tik moeten verwerken toen ik me pas realiseerde dat, hoe bizar bevoorrecht ik inmiddels ook ben en hoe enorm de opwaartse mobiliteit is die ik heb gerealiseerd, er plots overal generatiegenoten zijn die nog 5 donzen kussens blijken te hebben bij pech en nu al financieel onafhankelijk zijn.

Ik erf niks, Elsevier. Maar ken idd opvallend veel middle class mede millennials die altijd erg links waren enzo en 'we zitten allemaal in hetzelfde schuitje!' die de laatste paar jaar plots 100% hypotheekvrij riant blijken te wonen of die recent erfbelasting 'toch ingewikkeld.' zijn gaan vinden.