“เหอะๆ“
/หัวเราะพร้อมไหวไหล่ ดูไม่ระคายที่โดนกวนส้น
“ไม่กินก็ไม่เป็นไย”
“แต่เพื่อนที่หอนายตั้งใจทำน่าดู ดมกลิ่นซักหน่อยก็ยังดี”

“เหอะๆ“
/หัวเราะพร้อมไหวไหล่ ดูไม่ระคายที่โดนกวนส้น
“ไม่กินก็ไม่เป็นไย”
“แต่เพื่อนที่หอนายตั้งใจทำน่าดู ดมกลิ่นซักหน่อยก็ยังดี”
ฟ—-ฟีฟี่ตัวจิ๋ว!!?
นี่มันโคตรของโคตรน่ารักเลยไม่ใช่เหรอ!!!?
“Awwwwฟีฟี่ เธอตอนเป็นเด็กน่ารักจัง”
/ช่างหัวขนม
/อุ้มก้อนฟีฟี่ตะเร้กขึ้นมากอดๆถูๆกับแก้มแทน
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
🔮💫: แชมป์แรกบ้านชมพูล่ะ!
🔮💫: เตรียมดูไพ่วันพรุ่งนี้ดีกว่า👀✨
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
" ที่ 1 บ้านชมพูอาวู้วววววววว~~~~~ "
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
" อาวู้วววววววววว pnk!!!!! "
“ … ”
จู่ ๆ ก็โดนลูบหัวอีกแล้วแหะ..
มองแผ่นหลังของรุ่นน้องที่เดินจากไป
“ อือ โชคดี ”
แล้วไม่ลืมที่จะพูดตามหลังไปด้วย—
#PreScareGame_MUC
[ย้อนหลังก่อนวันแข่ง Scare Game]
ช่วงระหว่างเตรียมการแข่งขันไซลาสก็มักจะเดินสำรวจบ้านต่างๆ
“ ? ” อะไรล่ะเนี้ย ฝันท้าหยุดลงก้มมองทาร์ตไข่หน้าตาประหลาดที่ทำเหมือนขู่ในถาด
หยิบขึ้นมามองอยู่สักพักก่อนจะกัดไปหนึ่งคำ
โอ๊ะ รสชาติก็ไม่ได้แย่เลยนะเนี้ย- ตู้ม!
กลุ่มควันปกคลุมอยู่ชั่วขณะก่อนจะเผยให้เห็นเสื้อคลุมที่ไปกองอยู่ที่พื้น
และบางสิ่งที่ขยับตัวอยู่
(+บวกได้ครับ)
เมื่อไซม่อนยังไม่ยอมตอบคำถามกันตรงๆ เขาจึงถามย้ำอีกครั้ง อย่างกับว่าหากตื้อมากพอ, อีกฝ่ายอาจจะเลิกอ้อมค้อมแล้วหันมายอมให้เล่นด้วยงั้นแหละ
"แล้ว, ชอบรสอะไรล่ะ"
ปล่อยให้เจ้าของไอเดียจัดการกับเครื่องผสมเสียงดังสนั่นต่อไปตามยถากรรม ไม่มีท่าทีว่าจะยื่นมือเข้าไปช่วยเลยแม้แต่น้อย —ดูท่าแล้วเจ้าตัวคงมาเพราะอยากรู้อยากเห็นเฉยๆ ไม่ได้ต้องการจะช่วยอยู่แต่แรก
#PreScareGame_MUC #ScareGame_MUC
"ยองเยย"
(ลองเลย)
/เชียร์น้องแต่พอบอกว่าไว้ลองทีหลังก็ไม่ได้ตื้อให้น้องใส่ต่อ
"ไย่ยิ โยยัสยุกยนไยเยย!"
(ไม่สิโฟกัสทุกคนไปเลย)
/เพราะสำหรับเยลลี่ทุกคนน่าโฟกัสอยู่แล้ว
#PreScareGame_MUC
#scaregame_muc
ตัวเขานั่งมองมอนทั้งคู่บนต้นไม้สูงแถว ๆ นั้นก่อนจะหรี่ตามอง ตัวเขาน่ะต้องรอด..
" ... "
เขามองอีกฝ่ายก่อนจะหรี่ตามอง
" มาเมี้ยวอะไรกัน.. 💢 "
เขามองอีกตนที่ย่อตัวลงแล้วเงยหน้ามองเขา
" อือ.. "
เขาสะบัดตัวยืนกอดอกหันหน้าเฉียงออกจากอีกฝ่าย ก่อนจะเอาหางที่ตอนนี้เป็นหางแมวลูบ ๆ อีกฝ่าย ไม่รู้ด้วยล่ะ เขาหันหน้าหนีพร้อมเอาหางเเตะ ๆ มืออีกฝ่าย
เขามองอีกฝ่ายด้วยความที่เกรงใจ กับที่อีกตนมาช่่วยก่อนจะพูดตอบไปเบา ๆ
" อือ.. ยกไปที่หอOHน่ะครับ.. "
" ขอบคุณที่มาช่วยนะครับ "
( โอ้ หลังคาข้า 😭 )
#PreScareGame_MUC
ทางฝั่งของโคดี้ สมองของเขาเหมือนจะเริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง จู่ๆก็แขนขาอ่อนแรงทรุดตัวลงไปนั่งมือกุมปิดหน้าปิดตาพร้อมเสียงถอนหายใจยาวกับคำพูดโทษตัวเอง
“เรานี่มันแย่จริงๆ ทำไมเราถึงได้ทำแบบนั้นลงไป..“
ถึงจะพูดแบบนั้นแต่พอนึกถึงภาพและสัมผัสตอนที่ได้จูบกับเด็กซ์เซลอีกครั้ง ความรู้สึกวูบวาบในใจมันก็เอ่อร้นออกมา มือใหญ่ๆค่อยๆสัมผัสปากตัวเองเบาๆ
”ปากเขา..นุ่มจัง“
" งั้นหรอคะ ..ถ้าไม่ไหวพี่อย่าฝืนนะคะ "
จูดี้ลูบหัวพี่เลวี่อย่างอ่อนโยนก่อนจะบอกว่า
" งั้นหนูเตรียมไปซ้อมก่อนนะคะ พี่เลวี่ "
จูดี้ได้เดินจากไปเพราะจะต่อไปซ้อมเเข่งต่อกับพี่ไยรัส
"ย่ายยี เยนยี่แย่เหยื่อยเหยยๆ!"
(ไม่มี เยลลี่แค่เหนื่อยเฉยๆ)
“ แหม… พูดอย่างกับจะจับไปทำยำทำแกงกันเลยนะ ”
ได้ยินแล้วก็ลอบส่ายหน้าให้ไม่ได้ รู้อยู่หรอกว่าตั้งใจมากวนกันชัด ๆ เลย—
“ ไม่ไล่แบบนี้แล้วจะไล่แบบไหนล่ะ? ”
พูดไปก็สงสัยตามไปด้วย
“ อืม... แล้วแต่เรา ”
เธอไม่ได้ปฏิเสธอะไร แถมจะได้หลอกใช้แรงงานเด็กมาแจกน้ำด้วย (??)
🌙 : พูดแบบนี้น่าน้อยใจนะ 😠
“ทุกคนสู้เค้าน้า~”