#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด

12.00 น. | สวนหย่อมใกล้โรงยิม

สายลมพัดโชยอ่อน ๆ พร้อมกับช่วงเวลาที่น่ายินดีของการปลุกคาตาชิโระได้สำเร็จ เหล่านักเรียนบ้างก็มาใหม่และคุ้นหน้าต่างทยอยกันเดินออกมาจากโรงยิม

ก่อนจะสะดุดเข้ากับเหงาใต้แมกไม้ต้นมัตสึ และเมื่อคุณผู้โชคดีเงยหน้าขึ้น ริโนอะก็ฉีกยิ้มหวานเอ่ยทักทายด้วยเสียงเริงร่า

(แวะมา + เล่นกับสาวแมงมุมบาร์บี้คนนี้ได้นะเจ้าคะ><!)

#MKHnyuugaku #MKH_โรลเปิด
10.30น สวนหย่อม

“อืม…ฮึ่ม…อืม…”

หลังพิธีปฐมนิเทศจบ นักเรียนหลายคนก็เริ่มปลุกคาตาชิโระของตนได้สำเร็จ ทว่ากลับมีโยไคตนหนึ่งที่กำลังลุกลี้ลุกลน เพราะดันลืมวิธีปลุกคัตจังไปเสียสนิท!??!?

เร็นเมะยืนครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะหันขวับมาทาง [คุณ]

“โอ๊ะ! ตรงนั้นน่ะ!ขอเวลาสักแปปได้มั้ย! เร็นเมะลืมวิธีทำให้คัตจังขยับไปแล้วน่ะ ช่วยดูให้หน่อยสิ!!”

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด

[ย้อนเวลา แยกรูท]

ในช่วงจังหวะชุลมุนของกิจกรรมเปิดภาคเรียนใหม่ จิ้งจอกผมสีส้มปลายเหลืองได้เดินผ่านและ "ตั้งใจ" ชนคุณเข้า

"โอ๊ะ โทษที โทษที~ ฉัน "ตั้งใจ" ชนแรงไปหน่อย ขอโทษก็แล้วกันน้า~ ฮิฮิ"

(+ ได้เลยนะคะ และเนียนรู้จักได้เยยย ><)

#MKHnyuugaku
#MKH_2B

[ ช่วงเวลาแนะนำตัวห้อง 2-B ]

เสียงช็อคขูดขีดบนกระดานปรากฎเป็นอักษร มีบุคลากรสองคนยืนอยู่ที่หน้าชั้นเรียนในเวลาโฮมรูมของวันเปิดภาคเรียน

อาจารย์คนหนึ่งหันมายิ้มให้พวกคุณทุกคน

" สวัสดีวันเปิดเทอมค่ะทุกคน เดี๋ยวต่อจากนี้จะให้ขึ้นมาแนะนำตัวทีล่ะคน แต่ก่อนหน้านั้นอาจารย์ทั้งสองคนจะขอแนะนำตัวเองก่อน "

เธอพงกหัวให้โยไคผมสีขาวข้างๆก่อนจะเริ่มพูดต่อ

#MKHnyuugaku

' อ่า.. คิดไม่ออกเลย.. '

มุมหนึ่งของโรงเรียนดูเหมือนอากิจะคิดไม่ตกว่าจะทำวาดคาตาชิโระของปีนี้ออกมาแบบไหน ทั้งๆที่จะวาดสุ่มๆลงสีไปก็ได้แท้ๆแต่เขาก็กลัดกลุ้มมันเสียทุกปี

สุดท้ายก็เลือกที่จะลงร่างมันออกมาดูก่อนแม้ว่าฝีมือของเขาจะไม่ได้เก่งกาจอะไรแต่ก็มือนิ่งในระดับหนึ่ง

" หูกับมือ.. ต้องเติมอยู่ดี.. อืม.. "

( มาลงเก็บภาพ สามารถมาบวกทักทายคุยเล่นได้ครับ )

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด | แยกรูท | 12:00~ สวนหย่อม

ท่ามกลางความวุ่นวายของงานปฐมนิเทศ หากจะมีสถานที่สงบสักแห่งก็คงหนีไม่พ้นใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านให้ความร่มเย็น

แต่ใครจะรู้เล่าว่าภายใต้บรรยากาศแสนสงบเช่นนั้นกลับมีร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่งซ่อนตัวอยู่ โดยมีเจตนาจะหยอกล้อผู้คนที่เดินผ่านอย่างไม่ทันตั้งตัว

แต่แล้ว—

( + )

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด

ในช่วงเวลาพักเที่ยง ระหว่างนั้นคุณอาจจะกำลังใช้เวลาเดินสำรวจโรงเรียนอยู่

จู่ ๆ ก็เหมือนมีบางสิ่งมาสะกิดไหล่คุณสลับไปมาไม่หยุดพร้อมกับเสียงหัวเราะเล็ก ๆ จากที่ไกล ๆ

" ฮุ ๆ "

" ดิฉันอยู่ทางนี้ "

หากคุณหันหาต้นตอเสียงไป จะพบเด็กสาวตัวเล็กที่มีกระดาษปิดบังใบหน้าและเธอกำลังนอนหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งคุณอยู่

" สวัสดียามบ่ายเจ้าค่ะ ~ "

#MKHnyuugaku #MKH_โรลเปิด I แยกรูท
สถานที่ : สวนหย่อม I 12.00น.
-
หลังจากที่เสร็จสิ้นพิธีเหมือนทุกๆปี เจ้าจิ้งจอกที่เห็นภาพเดิมๆวนๆมาหลายปีแล้วก็อดเบื่อไม่ได้
ก็เลยเลือกที่จะไปดักรอหวังว่า จะมีคนโชคร้ายสักคนหลงมาละนะ

ระหว่างที่ตัวเขายืนรอเหยื่อ ก็ได้ยินเสียงเท้าที่ย่างกรายเข้ามาสายตาของเขาจับจ้องไปทาง (คุณ) ดูเหมือนจะเจอเหยื่ออันโอชะเสียแล้ว 🎵

(+ ได้เลยนะคับบ)

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด | แยกรูท | ก่อนเวลาปฐมนิเทศ(มา+กัน!)

ในช่วงเวลาที่ 'คุณ' กำลังเดินอยู่ภายในบริเวณของโรงเรียน ลมเย็นยามเช้าพัดผ่านกระทบกับผิวกาย

ทว่าช่วงเวลาที่ดูเหมือนจะสงบสุข กลับมีสิ่งมีชีวิตขนฟูค่อยๆ ร่อนตัวไปตามแรงลมทิศทางที่คุณยืนอยู่ จนสุดท้าย มันก็ลงไปเกาะอยู่บนหน้าคุณโดยไม่ได้ตั้งใจ

"ขะ- ขอโทษนะครับ!"

"ผมไม่ได้ตั้งใจ!"

(cms:มะมาว มาวเหมียว)

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด | 07:00น. 📍 ป่าซากุระ
ในช่วงเช้าของวันหยุดสุดสัปดาห์ มีงูเผือกตัวอ้วนตุ้บกำลังนอนอาบแดดอย่างสบายใจบนผ้าปูสำหรับการปิคนิค สายลมพัดพลิ้ว บรรยายกาศเหมาะแก่การพักผ่อนหลบเลี่ยงความวุ่นวาย

ยูจาคุหลับตาพริ้มฟังเสียงลมพัดเอื่อย ลดความระแวดระวังไปเสียหมด จนหากมีใครมาอุ้มไปคงจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำกระมัง

(+ได้นะค้าบ เพ้ทๆงูอึ่งยามเช้าเพื่อเสริมสิริมงคล)

#MKHnyuugaku

(หลังจอชอบคาตาชิโระมากครับ มันก็เลย...)​

#MKHnyuugaku
#MKH_3G

นี่คือปีสุดท้ายที่ทามากิจะได้เป็นนักเรียนที่นี่
และครั้งสุดท้าย ที่จะได้แนะนำตัวหน้าห้องแบบนี้

ดวงตาสีเขียวกวาดมองเพื่อนร่วมชั้นเรียน ที่เห็นหน้าค่าตากันมาตลอดระยะเวลาสองปี ต่างห้องบ้าง ห้องเดียวกันบ้าง

แต่ทุกคนก็มารวมกันอยู่ที่นี่แล้ว

ในปีสุดท้ายนี้

เขาจะไม่มีวันลืมเรื่องราว มิตรภาพ และความทรงจำ ในหมู่บ้านโคโนฮะแห่งนี้เลย

(ขอบคุณฉากหลังสวย ๆ นะคะ 💖)

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด

12.00 | ระหว่างทางเดินไปอาคาร

เขาไม่ถูกโรคกับแสงสว่างนัก ทัศนวิสัยเขาเป็นสีขาวดำโดยสมบูรณ์ ซ้ำร้ายมันยังแคบมากซะอีกในเวลานี้

‘ท่านนิวโร ท่านนิวโร‘
’3 นาฬิกามีคนกำลังเดินมาขอรับ’

สิ่งมีชีวิตหลายขาบนหัวร้องขึ้น เขาหันไปมอง คาตาชิโระเองก็หันตามไปอย่างใคร่สงสัย

ใคร

…

“มีอะไรให้กระผมช่วยรึเปล่า”

คล้ายปอยผมหน้าขยับไปมา

#MKHnyuugaku
[โรลเปิด|แยกรูท]

12:48

ขณะที่เหล่านักเรียนทยอยกันออกมาทำพิธีปลุกคาตาชิโระ ใต้ต้นมัตสึสีส้มแดงก็มีโยไคนกกระจาบตัวหนึ่งนั่งง่วนกับการวาดอยู่

ทว่าความรู้สึกแปลก ๆ ที่เส้นผมทำให้เขาต้องหยุดมือแล้วหันรีหันขวางมองหาตัวต้นเหตุ คาตาชิโระตัวเก่าของโคสึบะ…ดูเหมือนกำลังเล่นกับคาตาชิโระของ[คุณ]อยู่นะ?

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด | แยกรูท | 12.00

ท่ามกลางบรรยากาศวันเปิดภาคเรียนใหม่สุดแสนจะคึกคัก

แต่เหมือนจะคึกไปหน่อย ติดบนต้นไม้ซะงั้น(?)

“ช่วยหน่อยจิ”

(ใครผ่านไปผ่านมาเข้ามาช่วยเหลือจิ๋วได้นะคะ😭 พร้อมทำความรู้จัก)

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด
|ช่วงเวลาหลังจบปฐมนิเทศเพียงไม่นาน|

ภายหลังจากเสร็จสิ้นพิธีการช่วงเช้า ณ ที่บริเวณเบื้องหน้าของบอร์ดประกาศห้องเรียน
มีร่างโยวไคแมวสองหางสีน้ำตาลทิ้งตัวทรุดฮวบปล่อยโฮอย่างน่าสมเพชเวทนาไม่อายรอบข้าง

‘ โฮฮฮ อ้าาา ตายแน่ ๆๆๆ ’

เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่ได้ศัพท์ดูราวกับเกิดเหตุสลดใหญ่โตชวนดูหดหู่ พอ ๆ กับคาตาชิโระว่างเปล่าที่ยับยู่ยี่ในกำมือ

+

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด | แยกรูท+ได้คับ
- ช่วงพักกลางวัน

บางคนเริ่มแห่กันมาดูบอร์ดรายชื่อ ต่างคนต่างเบียดเสียดวุ่นวาย จนเขาที่จะมาดูบ้างก็เริ่มลังเล

‘เอาเช่นไรดี จะไปเบียดกับคนอื่นก็ใช่เรื่องเดี๋ยวจะเจ็บตัวกันซะเปล่าๆ‘

เขาจึงตัดสินใจถอยออกมา รอให้คนน้อยลงหน่อยค่อยเข้าไปดู แต่ยิ่งรอบรรยากาศใต้ต้นไม้ก็ยิ่งขับกล่อมคนตื่นสายดีหลือเกิน จน..ชักเริ่มจะฝืนไม่ค่อยไหว..แล้วสิ.

#MKHnyuugaku

ท่ามกลางนักเรียนหลายคนที่กำลังใช้สมาธิกับการตกแต่งคาตาชิโระ
บ้างก็ตัดกระดาษทากาวแต่งเติม บ้างก็ตกแต่งงดงามราวกับผลงานศิลปะล้ำค่า

"เรียบร้อย!!!"

ในที่สุดเจ้าโยไคร้อยตา-1 ก็ตกแต่งคาตาชิโระของตนเสร็จสักที

(แวะมาลงเก็บไว้ค่ะ แหะๆ แวะแจมช่วยปลุกคาตาชิโระสั้นๆได้นะคะ!)

#MKHnyuugaku
#MKH_โรลเปิด I 05:30 ก่อนปฐมนิเทศ

หลังออกหากินมื้อเช้าเสร็จ ใต้ต้นไม้ใกล้โรงยิมที่ไร้ผู้คน มีก้อนขนสีขาวกลมปุ๊กของ 'นกชิมะเอนากะ' อยู่บนพื้น

ร่างนกจิ๋วกำลังเอียงคอมอง'โทรศัพท์ฝาพับ'ที่ใหญ่กว่าตัว ก่อนจะพยายามใช้จะงอยปากจิ้มสลับกับกระโดดเหยียบแป้นพิมพ์ทีละปุ่มอย่างทุลักทุเล พร้อมส่งเสียง "จิ๊บ... จิ๊บ" ร้องงึมงำเบาๆ อย่างมึนงง

(มา+ แวะให้อาหารกันได้นะคะ)

#MKHnyuugaku #MKH_โรลเปิด (ไม่จำกัดจำนวน)
ในอาคารเรียน | 12:40น.

ในช่วงเวลาพักเที่ยง อาจารย์สึกิฮาระปลีกตัวออกมาจากโรงอาหารไวกว่าทุกครั้งเพื่อรอนักเรียนเข้าห้องโฮมรูมของตนเอง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะมาไวเกินไป...

สุดท้ายจึงยืนหาวรอ ทั้งชมวิวอยู่ริมหน้าต่างไปพลาง ๆ และแวะคุยกับเด็ก ๆ ขาจรที่เดินผ่านไปผ่านมาด้วย