ผงกศีรษะ เขาเองก็อยากรู้ หากอีกฝ่ายลองแล้วค่อยถามเอาทีหลังก็แล้วกัน ว่าเป็นอย่างไรบ้าง
“ เติมพลังเสร็จก็ไปซ้อมต่อได้แล้ว ”

ผงกศีรษะ เขาเองก็อยากรู้ หากอีกฝ่ายลองแล้วค่อยถามเอาทีหลังก็แล้วกัน ว่าเป็นอย่างไรบ้าง
“ เติมพลังเสร็จก็ไปซ้อมต่อได้แล้ว ”
“ อ้อ ”
คลายข้อสงสัยไปอีกอย่าง เป็นชื่อย่อของงูเห่ากับแมงป่องนี่เอง
“ เคยได้ยินผ่านๆ แต่ก็แค่ครั้งเดียว ”
, ทำไมถึงยิ้มแบบนั้นกันนะ ー แต่ช่างเถอะ วินซ์เป็นเด็กดีอยู่แล้ว
/ ทานด้วยความเอร็ดอร่อยจนหมดไปหนึ่งชิ้น
/ ไม่ทันสังเกตสักนิดว่ารุ่นพี่ขนฟูกำลังหักห้ามใจบางอย่างอยู่
" ก็มันอร่อยนี่ครับ "
/ หยิบอีกครึ่งชิ้นที่เหลือมาทานต่อ แฮปปี้สุดๆ
แม้จะพยายามหนีแต่ด้วยร่างเล็กๆช้าๆนี่แล้วมันไม่ช่วยมากนัก หนวดของคุณจับร่างนุ่มๆของมันได้ (กระนั้น ยาชาอาจมีผลน้อยกว่าที่คิดไว้ เพราะเจ้ากุ้ง(?)นี่ดันมีร่างกายที่สามารถต้านพิษได้)
“ผมไม่ใช่กุ้งนะะะะ ผมเป็นสไลม์ต่างหาก! สไลม์มะนาวด้วยนะรสเปรี้ยวมากกก กินแล้วจะเสียใจจจจจ!!”
มันโวยวายใส่คุณ ในขณะที่พยายามดิ้นสะบัดๆๆหางหนีจากชะตากรรมอันน่าหวาดกลัว
🧿🦑“โอ้ เป็นไอเดียที่ฟังดูดีมากเลยนะครับ!
ผมยังไม่เคยลองด้วยสิ”
//เจ้าตัวพูดพร้อมท่าทีที่ดูจะสนใจไอเดียนี้เป็นพิเศษ
“ เป็นความคิดที่ดี ”
เรียงขวดเครื่องดื่มผสมเกลือแร่ลงในลังน้ำแข็ง ระหว่างนั้นพลันนึกบางสิ่งได้
“ .. จะเป็นยังไงถ้าเธอพกขวดฟอกกี้ไว้กับตัว คอยฉีดเป็นไอลงผิว แทนการราดน้ำ ? ”
“ก็กะจะทำอย่างนั้นแหละ”
แต่นานสองนานหลัง หลังได้แบ่งไอติมกันก็ไม่ยอมนั่งเสียที
“แต่ตรงนี้ลมไม่ค่อยมีเลยนะ”
“งั้นเอาแบบนี้เป็นไง ไหนๆก็ไม่ค่อยได้ใช้ด้วย”
ลมเย็นอ่อนๆพัดออกมาจากปีกใสที่ติดอยู่ด้านหลังบัดนี้ทำหน้าที่เป็นพัดลมให้กับปีศาจตรงหน้า
“นวัตกรรมสุดๆเลยใช่ม้า✨👍”
(เพิ่งเห็นว่าวาดแบ่งไอติมผิดค่ะ😭🙏)
เขาเปลี่ยนเป็นนั่งย่อเงยหน้ามองแมวตัวสูงตรงหน้าให้เห็นว่าเขานั้นปลอดภัยนะแทน
"เรียกแบบนี้ได้ไหมนะ ฮึ่มม เมี๊ยว ๆ"
"มะแอ๊ะ— พี่ ทำแผลให้ข้าหน่อยซี่"
ทั้งที่ยังมีเลือดซึมอยู่อย่างนั่น
หลุดหัวเราะ เรื่องความสูงก็จริงอยู่ อีกฝ่ายโดดเด่นเสียขนาดนั้นนี่นา
“ แน่นอน อยู่สักที่ท่ามกลางเหล่าเชียร์ลีดเดอร์นั่นล่ะ ”
, ค่อยๆ หั่นวุ้นเป็นชิ้นพอดีคำ เฉลี่ยให้ในหนึ่งถ้วยอย่างน้อยต้องมีผลไม้สดผสม
เงยขึ้นมอง ส่งสายตาท้าทาย “ ถ้าถึงเวลานั้น ก็หาฉันให้เจอสิ ” แล้วหันไปสนใจงานในมือต่อ
#PreScareGame_MUC
#scaregame_muc
ลูอิสพยักหน้าตอบหงึกๆจนถูกลูบหัวลามมาถูกบีบแก้มนิ่มก็หน้ายู่ทันที
" ..ไม่บอก.. "
เพราะถ้าเขาบอกไปมีหวังโดนหิ้วทั้งวันแน่ๆ ก่อนจะงับมืออีกฝ่ายที่บีบแก้มตนทันทีแต่ก็ไม่ค่อยแรงมากหรอก..
เหตุการณ์เกิดขึ้นไวมากจนรารัมม์ไม่ทันได้ตั้งตัว หรือเพราะความน่ารักของแมวสะกดเขาไว้ รู้ตัวอีกทีปฏิกิริยาอีกฝ่ายที่เขาอยากเห็นได้มาซึ่งแผลแล้ว
"พี่ชิโระ ... ข้าเจ็บนะ เลือดออกเลย"
เด็กหนุ่มรู้สึกแสบเล็กน้อย เขามองมือหน้ามุ่ย มองตามรุ่นพี่หูตกเล็กน้อย แต่ก็ยังคงอยากเห็น ว่าทำยังไง รุ่นพี่แมวถึงจะเชื่องได้นะ(ดื้อ)
"พี่ครับ เมี้ยว ๆๆๆๆ"
+
"คงงั้นแหละ"
เขาหยักไหล่ให้ตอบ ถือว่าไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ที่จะพบเจอบทสนทนาแบบนี้
"ก็นะ ใครอยากเอาคำแนะนำผมไปใช้ก็คงเป็นเรื่องของเขาแหละเนอะ"
ว่าจบปลายนิ้วของมาร่าก็ดันแว่นของตนเองและพยักหน้าให้
"งั้นผมไปก่อนละ"
"เดียวอดไปดูรายการเดทบนเรือต่อ"
เขสว่าพรางประชับกระเป๋าที่พาดไหล่ของตนเอง
กลั้วหัวเราะแผ่วในลำคอ ปล่อยเจ้ามอนเขียวสว่างวิ่งวนไปรอบตัว
“ ไม่ได้ลงแข่งหรอก ลงแค่เชียร์ลีดเดอร์ ”
, แม้จะเป็นการลงให้ตำแหน่งมันครบๆ ไปก็ตาม แต่ก็ตั้งใจซ้อมและทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด
“ นี่ เธอลงสนามเมื่อไรอย่าลืมหันมาโบกมือให้บ้านโอเมก้าฮาวล์ด้วยนะ ”
“ ฉันจะรอ ”
”.. ¿qué? “
เจ้าตัวทำตัวไม่ถูกถึงขั้นหลุดภาษาบ้านเกิดของตนออกมาก่อนจะกระแอมไอเบา ๆ แล้วเอ่ยต่อด้วยหน้าตามึนงง
“ อ่า- ขอโทษครับ- .. อาจจะย่อมาจาก... งูเห่า กับแมงป่องรึเปล่า..? ”
“ รุ่นพี่เขาเรียกผมแบบนั้นจริง ๆ เหรอครับ? “
เขายกยิ้มอย่างมีนัย
ยอมรับว่าค่อนข้างสนใจวิธีการที่ปากด้านบนลิ้มรส หากแต่การนั่งจ้องสุภาพสตรีรับประทานอาหารเป็นเรื่องเสียมารยาท เพียงไม่นานจึงถอนสายตาออกอย่างสุภาพ
“ ถ้าเธอชอบดื่มชา เมื่อไม่นานมานี้ฉันเพิ่งได้ชาใหม่มาจากทางบ้าน ”
“ เป็นชาดำ เบลนด์กับผลไม้ ”
" ถ้าร้องไห้ไม่อยากกลับแทนละแบ้ก🐶✨✨"
พี่ขุดทำไมแบ้กกก!!???!!🐶🫵💥💥
/ กำลังจะเอื้อมมือไปบีบแก้ม
/ ไม่ได้ ทานอยู่ เดี๋ยวพุ่ง
/ เก็บมือ หักห้ามใจ วางแก้วน้ำเปล่าไว้ให้
“ ค่อยๆ เคี้ยว เดี๋ยวก็จุกหรอก ”
#PreScareGame_MUC
#scaregame_muc
“ ทาร์ตไข่ บ้านเอต้าฮิส ? ”
ไม่เคยได้ยินมาก่อน คงเพราะตนไม่ได้ไปร่วมวงทานขนมหวานกับตนอื่นๆ
, มือหนึ่งลูบศีรษะกลม ก่อนย้ายลงมาบีบแก้มเล่น
“ จะอยู่ร่างนี้นานแค่ไหน ”
, จมูกฟุดฟิด ดมกลิ่นหาชิโระจิ๋ว