#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
“เป็นอะไรรึเปล่าคะ?”
เมลโลอาย่อลงหาอีกฝ่าย ก่อนเช็คดูแผล เหมือนจะไม่มีนะ
“มาค่ะ เมลช่วย ฮึบบบ”

#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
“เป็นอะไรรึเปล่าคะ?”
เมลโลอาย่อลงหาอีกฝ่าย ก่อนเช็คดูแผล เหมือนจะไม่มีนะ
“มาค่ะ เมลช่วย ฮึบบบ”
/แกว่งให้มีอาร์ด้วยทำท่าเต้นที่เคยเต้นในชมรมโชว์ในร่างผู้ชาย
"ยิยิ"
(ฮิฮิ)
"ยียาร์ยู่ยู่ ยียาร์!"
(มีอาร์สู้ๆ มีอาร์)
/ร้องเป็นจังหวะเชียร์
"ยิงหยอ ยิยิ ยูยีไยหยายยายายัดเยาะยีแย้ว"
(จริงหรอ ฮิฮิ ดูดีในสายตามาคัสก็ดีแล้ว)
/รับชาคาโมมายมาทานดูด พยายามดูดขึ้นแต่ไม่ขึ้นสักทีเลยเอาแก้วยัดเข้าตัวเองซะเลย
"เยนยี่หยูดไย่เยน"
(เยลลี่ดูดไม่เป็น)
/ทำหน้าหงอย ปกติไม่มีปากนี่นาจุ่มก็ดูดเองเลย
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
"โยเย เยี๋ยวยี่ยองยี่ไย่!"
(โอเค เดี๋ยวพี่จองที่ให้)
"ยาไยๆยะ!"
(มาไวๆล่ะ)
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
"ย่ายย่ายยนหยอก"
(ไม่ได้ชนหรอก)
/ตอบพร้อมรอยยิ้มแหะๆออกมา
"เยนยี่ย้มเยง"
(เยลลี่ล้มเอง)
#PreScareGame_MUC
ทางฝั่งเด็กซ์เซล เขารีบออกจากสนามทันทีโดยไม่คิดมองหลังก่อนจะหยุดที่มุมนึงที่พ้นตา
หน้าของเขาร้อนผ่าวขึ้น เสียงหอบหายใจดังพร้อมสายตาที่สับสน
“ฮ่ะ! ฮ่ะ!..“
มือเรียวยกขึ้นสัมผัสลงบนคอที่ยังคงหลงเหลือความรู้สึกบางอย่างไว้ ก่อนที่ภาพและสัมผัสจูบนั้นจะตัดเข้าหัวอีกครั้ง จนใบหน้าที่แดงอยู่แล้วกลับยิ่งเห่อร้อนขึ้นไปอีกเพราะความรู้สึกที่ไม่ควรมี
นี่เรา..
รู้สึกดี..งั้นหรอ?.
" ฉันแพ้พนันแฟนก็...เอิ่ม ตามสภาพ "
#PreScareGame_MUC
“การเดทบนเรือ? หืม?“
> เจ้าตัวแอบยกยิ้มเพราะได้ยินเรื่อง น่าสนุก แต่ด้วยวาระโอกาสต่างๆในตอนนี้ มันคงไม่เหมาะสมมากนักที่จะไปใส่ใจเรื่องของคนอื่น
“ดูท่าคุณจะมีเรื่องน่าสนใจต้องไปทำเร่งด่วน เช่นนั้นไว้พบกันในโอกาสต่อไป”
“ขอให้คุณโชคดี”
> หะนหลังหมุนตัวกลับไปโบมือลาช้าๆ ก่อนจะแยกย้าย หลบมุมหายไปในเงามืด
*ทันใดที่กล้องนั้นแพลนมาหาคู่ของเขา ตัวของนิคจึงหันไปมองด้วยรอยยิ้มและคู่ของเขาตรงหน้าเหมือนจะรับรู้ได้ว่าต้องทำอะไร ทั้งสองจึงค่อยๆประกบจูบเข้าหากันอย่างช้าๆ มันไม่ได้รุนแรงอะไรเลยมันคลับคล้ายกับความรักของหงส์ 2 ตัวที่ตอนนี้กำลังปรองดองกันและกัน ต่อให้มีอุปสรรคหรือการทะเลาะมากมายแต่อย่างใดก็กลับมารักกันได้ดั่งเดิม
By.Ignorita Lufferizz
🍒: อยากเห็นมอนโดนต่อยน่ะ^^
ใครที่หล่อนพูดถึงตนก็คงไม่รู้ และความรับผิดชอบที่ว่าก็เป็นเรื่องที่ต้องศึกษากันต่อไป
ตนเอียงพุ่ม 📟“บวม?” ทวนคำถาม
โครงสร้างที่เป็นไม้ และข้างในคือรากเสียส่วนใหญ่ ตนไม่รู้เลย ว่าอาการบวมเป่งหรือลักษณะของมันจะเกิดขึ้นกับโครงสร้างนี้อย่างไร
📟“ฉันไม่รู้”
📟“มันจะบวมเหรอ”
ตนมองดูรากของตัวเอง
ไม่มีจินตนาการถึงเรื่องนั้นเลย
ตนแลแผ่นพลาสติกที่มีดอกไม้แห้งติดอยู่ข้างใน สลับกับอิริยาบถที่หล่อนแสดงให้ดู
แม้ว่าจะไม่ได้หยิบหนังสือเล่มไหนมาอ่านบ่อย แต่การที่ได้รับสิ่งที่เกี่ยวข้องมาก็กระตุ้นความอยากรู้ ว่ามันจะเป็นอย่างไรบนหน้าหนังสือ
📟“มัน ...บาง แต่สวยงาม ฉันจะใช้สิ่งนี้อย่างคุ้มค่า”
กล่าวตรงไปตรงมา เพราะพออยู่กับตน ไซส์มันต่างกันสุด ๆ
📟“ขอบคุณ(◜◝)”
ก่อนที่รากจะเลื้อยเก็บเข้าพุ่มไป
ตนมองอีกฝ่ายที่แลละล่ำละลักกับการที่ตนเสนอช่วยเหลือ
ตัดสินใจใช้รากหลายเส้นแทนคำตอบ ทั้งใหญ่และเล็กค่อย ๆ เลื้อยช้อนใต้กล่องและยกมาหาตัวเอง
📟“เดินได้ แบบนี้”
ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายเต็มใจถูกช่วยเหลือหรือไม่แต่ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว—ยกถุงและกล่องใบเล็กอื่น ๆ ให้เจ้าตัวถือแทน
📟“ต้องการยกไปที่ไหน?”
⟨ขอโทษที่ตอบช้านะค้าบTT⟩
📟“ทำได้”
อีกฝ่ายแลสนอกสนใจนัก จึงขยับรากเลื้อยพันไปมาอยู่ครู่ เติมแต่งเชื้อราเรืองแสงให้ดู และยื่นให้
📟“ให้จีจี้ เป็นกำลังใจแข่ง”
📟“ฉันลงสมัครแข่งวิ่งหลบหอยเม่น จีจี้แข่งวิ่งอะไร”
แม้ว่าอาจจะเป็นคู่แข่งกัน แต่สำหรับตนเจ้าตัวก็เป็นเพื่อน จะให้ชิงชังก็ใช่เรื่อง
(มาแล้วค้าบ...ขอโทษที่ตอบช้าน้า)
เท็นหันไปตามเสียงสะกิด เห็นเป็นร่างจิ๋วจนหน้าแปลกใจ เท็นที่ไม่เคยเห็นใครตัวเล็กขนาดนี้มาก่อนจึงเผลอพูดเสียงในหัวออกไป
“ต..ตัวเล็กจัง“
เขาพูดด้วยสีหน้าช็อคนิดหน่อย แต่พอเห็นความจิ๋วก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ขึ้นมา เท็นยิ้มน้อยๆ แล้วกล่าวขอบคุณก่อนจะรับกล่องข้างนั้นมา แต่ทันใดที่ได้ยินเสียงท้องร้องของอีกฝ่าย เขาก็เอียงกล่องไปทางอีกฝ่ายมากขึ้น
”อะนี้..กินด้วยกันสิ”
เขาพยักหน้าเมื่อได้รับการยืนยันว่ารุ่นพี่คนนั้นเรียกเขาด้วยคำว่างูป่องจริง ๆ
แต่สุดท้ายเขาก็ได้แต่นั่งเคี้ยวแซนวิชด์ที่รับมาจากรุ่นพี่ ไม่ได้คิดจะแก้แค้นหรือมีแผนร้ายใด ๆ เลย
” อร่อย.. “
เขาเอ่ยเบา ๆ ขณะยกยิ้มบางกับตัวเอง
ผงกศีรษะ เขาเองก็อยากรู้ หากอีกฝ่ายลองแล้วค่อยถามเอาทีหลังก็แล้วกัน ว่าเป็นอย่างไรบ้าง
“ เติมพลังเสร็จก็ไปซ้อมต่อได้แล้ว ”
“ อ้อ ”
คลายข้อสงสัยไปอีกอย่าง เป็นชื่อย่อของงูเห่ากับแมงป่องนี่เอง
“ เคยได้ยินผ่านๆ แต่ก็แค่ครั้งเดียว ”
, ทำไมถึงยิ้มแบบนั้นกันนะ ー แต่ช่างเถอะ วินซ์เป็นเด็กดีอยู่แล้ว