“Grrrrr” ปรบมือให้กับความเก่งของจีจี้
“Grrrr Grrrrrrrr Grrrrrr” เธอพูดถึงอีธาน อะไรไม่รู้ แต่น่าจะพูดในแง่ดี

“Grrrrr” ปรบมือให้กับความเก่งของจีจี้
“Grrrr Grrrrrrrr Grrrrrr” เธอพูดถึงอีธาน อะไรไม่รู้ แต่น่าจะพูดในแง่ดี
ฝ่ามือเอื้อมลูบปลายยอดนุ่มฟูอีกครั้งก่อนที่จะโบกมือลาให้กับร่างยิ้มร่าที่มีแระกายความสุขแตกต่างจากตอนแรกที่พบเจอกัน
"ยินดีเสมอเลยค่ะ แล้วเจอกันนะคะ"
หลังจากที่อีกฝ่ายหายพ้นระยะสายตาไปแล้ว ร่างสะโอดสะองก็ค่อย ๆ ใช้มือไพล่หลังก่อนหมุนตัวเดินกลับไปยังที่ของตนเองบ้างด้วยรอยยิ้มและเสัยงเพลงฮัมในลำคอแผ่วเบา
( ขอบคุณเช่นกันนะคะที่เล่นกันจนจบรูทเลย เย่ๆ )
"งะ! นายตัวเขียวนี่นา! เป็นพี่น้องกับพี่ทาเลียจริงๆด้วย" มองภาพตกใจ
"จี้ตาแหลมจริงๆเยย" ยิ้มหึ เก่งจริงๆดูออกด้วย
เมื่อคุณพูดแบบนั้นเธอก็พาคุณไปยังห้องพยาบาลเพื่อรักษาแผล ในใจนึกคุกรุ่นเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเพื่อนสาวของเธอ
หวังว่าจะไม่มีเรื่องแย่ ๆ เกิดขึ้นไปมากกว่านี้นะ..
“Grrrr” เธอยิ้ม กินขนมปังชิ้นสุดท้ายไปด้วย
“Grrr?” พอถูกพูดแบบนั้นเธอก็หยิบมือถือออกมาเปิดรูปครอบครัวให้ดู มีอีธานกับเธออยู่ในรูป ประมาณว่าเป็นครอบครัวกัน
“จ้า ๆ”
ตอบรับไป แล้วถ่ายรูปคู่ด้วยโดยมีคุณกอดเอว เธอไม่ได้สนใจสายตาที่มองมานัก ก่อนจะถ่ายรูปสุดท้ายก็หันไปจุ๊บแก้มคุณทีนึงแล้วผละออก
“ฉันไปละ ไว้เจอกัน” ชิ่ง
"น่ารักจังเลย~"
เธอกำลังจะลูบหัอีกฝ่ายแต่ต้องหยุกชะงักเพราะรู้สึกไม่ชินกับร่างนี้ของเยลลี่เลยเกร็งนิดหน่อย
"น-นี่ก็เยลลี่นินะ...."เธอขยี้หัวอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู
"แต่ว่าผมอยู่คณะนี้มาปีที่2แล้ว จะให้ซิ่วก็ยังไงอยู่นะ อีกอย่างถ้าซิ่วผมก็ได้เป็นรุ่นน้องสิ ไม่เอาอะ อยากเป็นพี่เธอ"
แผนสำเร็จไปได้ด้วยดี เขายิ้มแป้นก่อนจะเปิดกล่องข้าว เผยให้เห็นข้าวหน้าแซลม่อนกับเทมปุระเรียงกันสวยงาม แถมข้าวยังตกแต่งให้เหมือนแมวหน้าบูดอีก
"ผมใส่เครื่องปรุงลับด้วยแหละ อยากรู้ป่าว"
ก่อนจะคีบกุ้งเทมปุระขึ้นมาจ่อที่ปากอีกฝ่าย
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
"โยมเยี่ยง"
(โอมเพี้ยง)
/แม่มดเยลลี่ปรากฏตัวพร้อมไม้คฑา ดูเหมือนว่าคุณจะขอพรจากเขาได้นะ!
จี้ยิ้มตาปิดหัวเราะกิกิ
"งั้นจี้ไปวิ่งซ้อมก่อนดีก่า เดี๋ยวทริมเห็นการวิ่งจี้หมด!" ไม่ได้กำลังขู่หรือกวนคู่ต่อสู้แต่อย่างใด เขาสนุกที่ได้แข่งกับเพื่อนเท่านั้น
"ขอบคุณสำหรับของขวัญนะ จี้ไปแย้วดีกว่า บายๆน้า" ยกขาหน้าลา แล้ววิ้งฟ้าวไปแล้ว บอกไม่อยากให้เห็นการวิ่งแต่ตัวเองก็วิ่งให้เห็นไปแล้ว-- โง่ชะมัด
(เจอกันในการแข่ง กี้ดๆ พวกต้าว)
#PreScareGame_MUC
หุ่นของตนถูกกลืนลงท้องไปแล้ว สำหรับสโตเร็กนั่นคือการเก็บสะสม ดังนั้นตนจึงยินดีไม่น้อยเชียว
📟“ดีใจ ดีใจ”
ชูรากขึ้นโบกไปมา ก่อนจะชะงักเมื่อรู้ว่าจะต้องแข่งกันจริง
📟“ฉัน... ไม่ออมมือเหมือนกัน”
📟“จะวิ่งตามจีจี้ให้ทัน”
(น่ารักที่สุด😭)
เขามองการกระทำอีกคนนิ่งๆ ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา เฮะ!
"ได้เยย จี้จะตั้งตารอนะ!"
"งืม จี้มีความมั่นใจขึ้นมาหน่อยแล้ว จะพูดคุยคืนดีกันได้แน่นอน!" ยืดอกฮึบ กลั้นใจแปบเดียวก็คืนดีแล้วน่า(?)
"บายๆน้าเซเลน ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนจี้" เขายกขาลาอีกคน แล้วแง้นเข้าหอไปแล้ว ฟิ้วว
(จบโรล ขอบคุณที่มาเล่นกันนะคะะะ)
เขาดูการทำหุ่นของคุณอย่างตั้งใจ จนมันเป็นรูปเป็นร่างเหมือนตัวเขาก็ถึงกับตื่นเต้น ยิ้มออกมาเมื่อได้รับมัน
"ว้าวว เจ๋งจาง ทริมทำตุ๊กตาได้เหมือนเฟียนเยยหละ"
"จี้จะเก็บไว้เป็นอย่างดีเลย!" อ้าปากงับมาไว้ในท้องเก็บของ ของสะสมแสนสำคัญ!
"แงะ ทริมก็วิ่งเหมือนจี้เหยอ!"
"เป็นคู่แข่งจี้นี่เอง!"
"ถึงจะเป็นเพื่อน จี้ก็จะไม่ออมมือหรอกนะ" ตั้งท่าวิ่ง ส่ายตัวฉึบๆ
ซินส่วนผสมลงไปในเครื่องจักร และปล่อยลงสู่พื้น
"นะ...แน่นอนครับ แต่...ผมอยากรออีกอันเสร็จก่อน"
"แบบว่าจะได้ชิมพร้อมกัน"
เขารออย่างใจจดใจจ่อรอไอศกรีมอีกรส เพียงแค่รสก่อนหน้าก็ส่งกลิ่นหอมของไลแลคลอยออกมาจากภาชะแล้ว
"อะ...ดะ...เดี๋ยวไปเอาถ้วยมาให้นะ"
#PreScareGame_MUC [2 วันก่อนงาน scare game]
ช่วงก่อนวันงานชิโลห์แวะมาส่งพัสดุที่มหาลัยติดกันรัว ๆ พอได้กลิ่นของทาร์ตไข่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร รู้ตัวอีกทีก็ล้มหน้าคะมำเพราะจู่ ๆ ขนาดตัวก็เล็กลง!?
"อ๊าา พัสดุกับมือถืออ"
ร้องเสียงหลงละพยายามมุดออกจากกองเสื้อผ้าที่เคยใส่ จากเคยสูง 184 หดเหลือตัวไม่ถึงครึ่งเมตร โอ๊ย ชีวิตแค่โดนทำร้ายย
(+ได้ อุ้ม(?)ได้ค่ะ)
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
//พยายามปิดปากตัวเองด้วยความอายเพราะอ้าปากแล้วไฟจะออกมา > <)😭💦
*ร้อนๆๆๆๆๆๆ*
มองดูอีกฝ่ายทำงานอย่างคล่องแคล่วเขากผ้ยกนิ้วโป้งชมไปที
“เดี๋ยวก็น่าจะเสร็จแล้วล่ะมั้ง รอเครื่องทำงานแป๊บนึงก็ได้”
พูดยังไม่ทันขาดคำ ไอศกรีมที่ทำอยู่ก่อนหน้าก็ออกมาจากเครื่องใส่ภาชนะที่เขาเตรียมไว้
“นั่นไงเสร็จแล้ว! นายใส่อันใหม่ได้เลยนะ”
“เสร็จแล้วอยากลองมาชิมอันนี้รึเปล่า?”
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
" ร้อนจังแหะอยากว่ายน้ำ~~~ "
"ได้จิ จี้ลงสนามแล้วจะกระโดดให้เห็นนะ" ยิ้มเฮะๆ
"เดี๋ยวจะเรียกชื่อด้วย! ว่าแต่ชื่ออายัยนะ? จี้ชื่อจีจี้!" คุยเล่นสนุกสนานมาตั้งนานไม่ได้ถามชื่อเลย
ลาเมียสบตาอีกฝ่ายด้วยความลังเล ก่อนผ่อนลมหายใจออกทางปาก
"ผมไม่อยากเข้าคณะเขย่าขวัญแต่แรก"
"เลยขอให้ตนนั้นตนนี้ช่วย"
"พอถึงจุดที่ต้องพยายามเอง แล้วทำไม่ได้ เลยไม่รู้จะทำยังไง"
เขาคลี่ยิ้ม
"เหมือนมีความคิดหลายอย่างเข้ามาแล้วจัดการไม่ได้ครับ"
"ถ้ามีใครสักตนมานั่งเป็นเพื่อนตอนทำก็คงดี"
แววตาอ้อนวอนถูกส่งให้อีกฝ่าย แต่ไม่ได้คิดบังคับอะไร