/ขนตั้งฟู จำเธอได้ทันที
"ฉันเกือบเข้าใจว่าเธอคือน้องสาวโซเนียซะแล้ว !"
/ตอนนี้ไม่ต้องเงยหน้าเพื่อมองเธอแล้ว ไม่ค่อยชินตาเท่าไหร่ แต่มันคิดว่าเธอในร่างนี้ก็ยังน่ารักมาก!?
"ทำไมถึงอยู่ในสภาพนี้ได้"

/ขนตั้งฟู จำเธอได้ทันที
"ฉันเกือบเข้าใจว่าเธอคือน้องสาวโซเนียซะแล้ว !"
/ตอนนี้ไม่ต้องเงยหน้าเพื่อมองเธอแล้ว ไม่ค่อยชินตาเท่าไหร่ แต่มันคิดว่าเธอในร่างนี้ก็ยังน่ารักมาก!?
"ทำไมถึงอยู่ในสภาพนี้ได้"
#PreScareGame_MUC
#เปิดโรล #แยกรูท
" อ-เอ๊ะ ห๊ะ?! ฉันหรอคะ??? "
เธอมองกล้องสลับกับคุณที่อยู่ข้างๆรัวๆอย่างเลิกลักปนเขินอาย พลางคิดในใจว่าต้องทำจริงหรือนี่
( มาช้าแต่มานะ แวะมาบวก++กันได้นะคะเค้าไม่จิก แต่อยากวาดโมเม้น 👉👈 )
“นั่นสินะ ชิมพร้อมกันก็น่าจะดีกว่า งั้นรอเจ้านี่เสร็จแล้วกัน!”
ระหว่างรออีกฝ่ายก็อาสาไปหยิบชามมาเขาเลยพยักหน้าให้ ในขณะที่ตัวเองยังเฝ้าเครื่องอยู่
“อยากให้มันรีบๆ เสร็จจังน้า จะได้ลองชิมไวๆ แต่มันน่าจะอร่อยนะ อย่างไลแลคกลิ่นก็หอมมากเลย”
"มันคือรายการทีวีนะ ช่วงนี้ผมค่อนข้างติดมันนะ ถ้าเธอสนใจนะน่ะ"
เขาพูดพรางเตรียมตัวจะเดินไปอีกฝั่งของถนนเพราะบ้านชมพูอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกัน
"งั้นไว้พบกันนะครับ"
ว่าแล้วก็เดินข้ามถนนเพื่อไปหอของเด็กที่อยู่ในสังกัดPNK
(ตัดจบ)
ตาปริบๆฟังคุณรุ่นพี่พูดแบบออกรสออกชาติ
แต่เขาฟังไม่ออกเยยซ้ากกกคำ มีก็แค่การปรบมือของอีกคนที่น่าจะพอเดาได้ เขาเลยยืดอกเอิดๆ "ฮิๆ จี้เก่งๆ"
"ท่าทางจะสนิทกันดีนะ ครอบครัวดีที่สุดเยยเนอะ!" จี้ตอบตามที่คิดไปแม้จะไม่รู้ประโยคอีกคน ก่อนจะกระโดดจากที่นั่งลงพื้น
"ขอบคุณที่เลี้ยงจี้นะพี่ทาเลีย! ไว้ถ้าจี้มีเงินจะเลี้ยงคืนหละ"
อยู่หอไม่ได้ไปแข่งหรือเชียร์แต่สงสัยช้อนตักชิมคำนึง
สีผิวกลืนไปกับซุปข้างในปากชมพูเรืองแสงสว่างน้อยลง
"โคตรดำ สปอนเซอร์ชาโคต้องเข้า"
“Grrrrr” ปรบมือให้กับความเก่งของจีจี้
“Grrrr Grrrrrrrr Grrrrrr” เธอพูดถึงอีธาน อะไรไม่รู้ แต่น่าจะพูดในแง่ดี
ฝ่ามือเอื้อมลูบปลายยอดนุ่มฟูอีกครั้งก่อนที่จะโบกมือลาให้กับร่างยิ้มร่าที่มีแระกายความสุขแตกต่างจากตอนแรกที่พบเจอกัน
"ยินดีเสมอเลยค่ะ แล้วเจอกันนะคะ"
หลังจากที่อีกฝ่ายหายพ้นระยะสายตาไปแล้ว ร่างสะโอดสะองก็ค่อย ๆ ใช้มือไพล่หลังก่อนหมุนตัวเดินกลับไปยังที่ของตนเองบ้างด้วยรอยยิ้มและเสัยงเพลงฮัมในลำคอแผ่วเบา
( ขอบคุณเช่นกันนะคะที่เล่นกันจนจบรูทเลย เย่ๆ )
"งะ! นายตัวเขียวนี่นา! เป็นพี่น้องกับพี่ทาเลียจริงๆด้วย" มองภาพตกใจ
"จี้ตาแหลมจริงๆเยย" ยิ้มหึ เก่งจริงๆดูออกด้วย
เมื่อคุณพูดแบบนั้นเธอก็พาคุณไปยังห้องพยาบาลเพื่อรักษาแผล ในใจนึกคุกรุ่นเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเพื่อนสาวของเธอ
หวังว่าจะไม่มีเรื่องแย่ ๆ เกิดขึ้นไปมากกว่านี้นะ..
“Grrrr” เธอยิ้ม กินขนมปังชิ้นสุดท้ายไปด้วย
“Grrr?” พอถูกพูดแบบนั้นเธอก็หยิบมือถือออกมาเปิดรูปครอบครัวให้ดู มีอีธานกับเธออยู่ในรูป ประมาณว่าเป็นครอบครัวกัน
“จ้า ๆ”
ตอบรับไป แล้วถ่ายรูปคู่ด้วยโดยมีคุณกอดเอว เธอไม่ได้สนใจสายตาที่มองมานัก ก่อนจะถ่ายรูปสุดท้ายก็หันไปจุ๊บแก้มคุณทีนึงแล้วผละออก
“ฉันไปละ ไว้เจอกัน” ชิ่ง
"น่ารักจังเลย~"
เธอกำลังจะลูบหัอีกฝ่ายแต่ต้องหยุกชะงักเพราะรู้สึกไม่ชินกับร่างนี้ของเยลลี่เลยเกร็งนิดหน่อย
"น-นี่ก็เยลลี่นินะ...."เธอขยี้หัวอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู
"แต่ว่าผมอยู่คณะนี้มาปีที่2แล้ว จะให้ซิ่วก็ยังไงอยู่นะ อีกอย่างถ้าซิ่วผมก็ได้เป็นรุ่นน้องสิ ไม่เอาอะ อยากเป็นพี่เธอ"
แผนสำเร็จไปได้ด้วยดี เขายิ้มแป้นก่อนจะเปิดกล่องข้าว เผยให้เห็นข้าวหน้าแซลม่อนกับเทมปุระเรียงกันสวยงาม แถมข้าวยังตกแต่งให้เหมือนแมวหน้าบูดอีก
"ผมใส่เครื่องปรุงลับด้วยแหละ อยากรู้ป่าว"
ก่อนจะคีบกุ้งเทมปุระขึ้นมาจ่อที่ปากอีกฝ่าย
#PreScareGame_MUC
#ScareGame_MUC
"โยมเยี่ยง"
(โอมเพี้ยง)
/แม่มดเยลลี่ปรากฏตัวพร้อมไม้คฑา ดูเหมือนว่าคุณจะขอพรจากเขาได้นะ!
จี้ยิ้มตาปิดหัวเราะกิกิ
"งั้นจี้ไปวิ่งซ้อมก่อนดีก่า เดี๋ยวทริมเห็นการวิ่งจี้หมด!" ไม่ได้กำลังขู่หรือกวนคู่ต่อสู้แต่อย่างใด เขาสนุกที่ได้แข่งกับเพื่อนเท่านั้น
"ขอบคุณสำหรับของขวัญนะ จี้ไปแย้วดีกว่า บายๆน้า" ยกขาหน้าลา แล้ววิ้งฟ้าวไปแล้ว บอกไม่อยากให้เห็นการวิ่งแต่ตัวเองก็วิ่งให้เห็นไปแล้ว-- โง่ชะมัด
(เจอกันในการแข่ง กี้ดๆ พวกต้าว)
#PreScareGame_MUC
หุ่นของตนถูกกลืนลงท้องไปแล้ว สำหรับสโตเร็กนั่นคือการเก็บสะสม ดังนั้นตนจึงยินดีไม่น้อยเชียว
📟“ดีใจ ดีใจ”
ชูรากขึ้นโบกไปมา ก่อนจะชะงักเมื่อรู้ว่าจะต้องแข่งกันจริง
📟“ฉัน... ไม่ออมมือเหมือนกัน”
📟“จะวิ่งตามจีจี้ให้ทัน”
(น่ารักที่สุด😭)
เขามองการกระทำอีกคนนิ่งๆ ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา เฮะ!
"ได้เยย จี้จะตั้งตารอนะ!"
"งืม จี้มีความมั่นใจขึ้นมาหน่อยแล้ว จะพูดคุยคืนดีกันได้แน่นอน!" ยืดอกฮึบ กลั้นใจแปบเดียวก็คืนดีแล้วน่า(?)
"บายๆน้าเซเลน ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนจี้" เขายกขาลาอีกคน แล้วแง้นเข้าหอไปแล้ว ฟิ้วว
(จบโรล ขอบคุณที่มาเล่นกันนะคะะะ)