"ขนาดนั้นเลยหรอ"
ใบหน้ากลับจริงจังขึ้นเพราะครั้งนี้เขาไม่ได้พูดไปทีนะแต่กลับพูดแบบจริงใจ
"ฉันจะทำจริงๆนะ"
"ถึงจะผิดหวังและสิ้นหวังแต่ครั้งฉันจะไม่ถอย"
ก่อนจะมองกลับไปอีกครั้ง

"ขนาดนั้นเลยหรอ"
ใบหน้ากลับจริงจังขึ้นเพราะครั้งนี้เขาไม่ได้พูดไปทีนะแต่กลับพูดแบบจริงใจ
"ฉันจะทำจริงๆนะ"
"ถึงจะผิดหวังและสิ้นหวังแต่ครั้งฉันจะไม่ถอย"
ก่อนจะมองกลับไปอีกครั้ง
🎣:ลองทำครั้งแรกถือว่าใช้ได้
🩸🪽: ลืมไปว่าตอนวาดบนกระทะต้องวาดกลับด้านด้วย
🩸🪽: แต่ออกมาอร่อยก็ใช้ได้แล้วใช่ไหมล่ะ!?
(ทยอยลงแพนเค้กในนี้จ้ะ)
(ย้อนชุดวันแข่งค่ะ วาดไม่ทันโฮรก)
"อย่าพูดอะไรเหมือนคำขอแต่งงานแบบนั้นสิคะ"
"มันฟังดูจั๊กจี้จะตายไปค่ะ"
เธอพูดและป้องปากหัวเราะเบาๆในคำพูดของอีกฝ่าย
ไม่รู้อีกฝ่ายจริงจังในคำพูดแค่ไหน แต่เธอก็อดที่จะยิ้มและส่ายหางไม่ได้ล่ะนะ
"เนียนลูบหัวอีกแล้วนะคะ"
ปากพูดอย่าง แต่ร่างกายทำอีกอย่าง เธอก้มหัวให้รุ่นพี่ลูบอย่างเชื่องๆ หางสีแสดของเธอเอง ก็ยังส่ายไปมาไม่หยุด
"จ จะดีหรอ !"
พอได้ยินแบบนั้นเธอก็ถึงกับหูผึ่งมองอีกฝ่ายสลับกับเมนูทันที
"งั้นฉันเอาไซส์ใหญ่สุดเลย"
"ไหน ๆ ก็แสดงเชียร์เสร็จแล้วด้วย คงไม่ใครมาว่าฉันเรื่องกินเยอะใช่ไหมล่ะ ?"
เธอพูดออกมาพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ หยิบกระเป๋าตังออกมา โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าคนข้างหลังกำลังจ่ายตังให้
ในขณะที่เขากำลังซ้อมวิ่งเตรียมตัวสำหรับลงแข่งในอีกไม่กี่วันที่จะถึง ก็เหลิบไปเห็นอีกฝ่ายอยู่ไม่ไกลจากตน จึงตีลังกาโดดโถมใส่อย่างร่าเริงตามปกติ
" เอ๊โย่วว Bro!! นัดสาวไว้หรอแบ้กก!?"
ร้องทักดี๊ด๊า โดยไม่ทันสังเกตสีหน้าของอีกฝ่ายเลย
#ScareGame_MUC
ก่อนจะรับหอขนมไว้และกินทีเดียวแบบไม่แกะเลย
"พี่จะมาปลอบน้องเสมอ"
"จะเป็นมอนที่อยู่ข้างๆเธอต่อจากนี้และต่อไป"
ก่อนจะลูบหัวเบาๆ
“หื้ม~ เลือกยากจริงๆ ”
“ผมว่าลูกไม้เด็ด”
เห็นตัวเลือกเยอะแล้วมันก็เลือกลำบากจริงๆ บวกกับชุดที่มิลเลอร์เลือกมันมีตัวนึงที่ดูดีและไซส์พอดีกับมิลเลอร์เลยชี้ไปที่ตัวนั้นแทน
เห็นท่าทางของรุ่นพี่ดูดีขึ้นมาก เธอจึงค่อยๆถอยหน้ากลับมา
"เห็นสีหน้าพี่อัลฟี่กลับมาดูดีขึ้นแล้ว หนูก็โล่งใจนะคะ"
"ตอนนี้หนูก็ไม่มีอะไรให้นอกจากกำลังใจ และขนมซักชิ้นนะคะ"
พูดจบก็ยื่นห่อขนมคิ*แคทให้
"ถ้าวันไหนพี่ทุกข์ใจ ก็บอกหนูนะคะ หนูจะอยู่ปลอบพี่เอง"
"ในทำนองเดียวกัน ถ้าหนูทุกข์ใจ พี่ก็อย่าลืมมาปลอบหนูบ้างนะ"
“ขอบใจนะ“
/รับไปแล้วแต่ยังไม่ได้ยินเสียงเท้าเดินออกไป แต่เป็นเสียงกุกกักของช้อนส้อมแทน
”เชฟคะ!”
/ส้อมจิ้มขนมพร้อมไอติมยื่นมาตรงหน้า
/เหมือนติดใจที่เคยป้อนให้ในรอบที่แล้ว
“อ้าปากเร็ว—อ้ามมม”
#prescaregame_muc
#scaregame_muc
เชอรีนยืนมองหน้ากลับก่อนจะโคลงหัวคิด
"ถ้าจุ๊บแก้มฉันฉันจะยอมลดให้"
ยิ้มแป้น
#prescaregame_muc
#scaregame_muc
/ยืนมองอยู่นานสองนาน
"ถ้าเอาแต่ของข้างในอย่างเดียวราคาจะลดมั้ย?"
/ถามเผื่อไว้
#ScareGame_MUC
ยิ่งสายตานั้นยิ้มที่จริงใจจิตใจที่เหงาและว่างเปล่าของชายหนุ่มยิ่งเหมือนโดนเติมเจ็มจนรอยยิ้มกลับปรากฏมาเช่นกันความโศกเศร้าและผิดหวังเริ่มจางหายก่อนมองมาหาเธอตรงๆ
#prescaregame_muc
#scaregame_muc
เชอรีนหัวเราะให้ลำคอก่อนจะหยิบกล่องให้
"ไม่เป็นไร~ ฉันทำคนเดียวไหว ขอบคุณนะ"
"12 เหรียญ" เธอชูหนึ่งนิ้วข้าง สองนิ้วข้าง
"เห...เขินเหรอคะ?"
เธอยิ้มกวนๆเล็กน้อย
พร้อมชะโงกหน้าในสภาพกอดช่อดอกไม้ไว้ในอ้อมแขน และโผล่หน้าเข้าไปให้เห็นในสายตา
ด้วยรอยยิ้มที่แสนจะจริงใจ และดูขี้เล่นสุดๆ
#prescaregame_muc
#scaregame_muc
/เดินมาพร้อมกับเพื่อนสองสามคนที่อยากหาอะไรกิน
/เห็นความน่ารักฟ้งฟริ้งตรงหน้าแล้วเผลอทำหน้าเหยเกโดยอัตโนมัติ
"ที่นี่มีแต่ของหวานรึไงกัน?"
/ปากพูดออกไปพร้อมกับสอดสายตาหาอะไรที่มันไม่หวานไปด้วย
#ScareGame_MUC
รอยยิ้มของเธอกลับทำให้เขายิ้มได้อีกครั้งและหัวเราะเบาๆแบบกลั้นขำ
"แค่นี้เองยังไงแมวดำที่ว่าก็รู้แหละ"
"แต่แค่นี้สบายมาก"
ก่อนจะหันหน้าหนีไปเพราะเขิน